«مردان و زنان مسلمان، و مردان و زنان با ايمان، و مردان و زنان عبادت پيشه، و مردان و زنان راستگو، و مردان و زنان شكيبا، و مردان و زنان فروتن، و مردان و زنان صدقه دهنده، و مردان و زنان روزه دار، و مردان و زنان پاك دامن، و مردان و زنانى كه خدا را فراوان ياد مى كنند، خدا براى [ همه ]آنان آمرزشى و پاداشى بزرگ فراهم ساخته است» .

حديث

٤٠٧٦.مجمع البيان ـ به نقل از مُقاتل بن حيّان ـ: هنگامى كه اسماء بنت عُمَيس با شوهر خود جعفر بن ابى طالب، از حبشه باز گشت، نزد همسران پيامبر خدا رفت و گفت: آيا درباره ما[زنان ]هم، چيزى از قرآن هست؟ گفتند: نه. اسماء نزد پيامبر خدا رفت و گفت: اى پيامبر خدا! زن ها محروم و بازنده اند! فرمود: «چرا؟». گفت: چون از آنها مانند مردها به خوبى ياد نمى شود. پس خداوند متعال، اين آيه «مردان و زنان مسلمان...» را فرو فرستاد.

٤٠٧٧.الدرّ المنثور : بيهقى درباره اسماء دختر يزيد انصارى نقل مى كند كه وى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله ـ كه در جمع اصحاب نشسته بود ـ آمد و گفت: پدر و مادرم به فدايت! من به نمايندگى از طرف زن ها نزد شما آمده ام. فدايت شوم! بِدان كه هيچ زنى در شرق و غرب عالم نيست كه سخن مرا بشنود، مگر اين كه با من هم رأى خواهد بود. خداوند، تو را به حق، به سوى مردان و زنان فرستاد و ما هم به تو و خدايى كه تو را فرستاده است، ايمان آورديم. ما طايفه زنان، محدود و محصور هستيم و اساس خانه هاى شماييم و خواهش هاى شما را بر مى آوريم و فرزندان شما را حامله مى شويم؛ امّا شما مردها بر ما با [رفتن به ]نماز جمعه و نماز جماعت و عيادت بيماران و تشييع جنازه و پياپى حج گزارى و بالاتر از همه اينها، جهاد در راه خدا، برترى داده شده ايد. هر گاه مردى از شما براى حج يا عمره و يا جهاد ، از خانه بيرون مى رود، ما [زنان، ]اموال شما را حفظ مى كنيم و لباس هايتان را مى بافيم و فرزندانتان را تربيت مى كنيم. اى پيامبر خدا! آيا در ثواب، شريك شما نيستيم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله كاملاً رو به اصحاب خود كرد و فرمود: «آيا تا به حال شنيده ايد كه زنى در پرسش از امور دين خود، به اين خوبى سخن بگويد؟». گفتند: اى پيامبر خدا! گمان نمى كرديم كه زنى تا بدين پايه برسد! سپس پيامبر صلى الله عليه و آله رو به اسماء كرد و فرمود: «اى زن! برگرد و به زنانى كه تو را به نمايندگى فرستاده اند، اعلام كن كه نيكو شوهردارى كردنِ هر يك از شما زنان و جلب كردن رضايت مرد خويش و اطاعت از خواست او، با همه اين اعمال [كه براى مردان نام بردى]، برابرى مى كند». اسماء در حالى كه از شادى، تهليل (لا إله إلّا اللّه ) و تكبير مى گفت، باز گشت.