٤٧١٠.امام باقر عليه السلام : از پيامبر خدا درباره بهترين بندگان پرسيدند. فرمود: «آنانى كه چون نيكى كنند، خوش حال شوند و چون بدى كنند، آمرزش خواهند و چون عطا يابند، سپاس گويند و چون مبتلا شوند، صبر كنند و چون خشمگين شوند، درگذرند».

٤٧١١.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: گفته شد: اى پيامبر خدا! كدام همنشينان بهترند؟ فرمود: «آنانى كه ديدنشان شما را به ياد خدا اندازد، گفتارشان دانش شما را بيفزايد، و كارشان شما را به ياد آخرت اندازد».

٤٧١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترينِ شما، كسى است كه به تنگ دستى، راضى باشد. بهترينِ شما ، كسى است كه از مردم، گوشه بگيرد و پارسايى و دين خود را نگه دارد. بهترينِ شما ، كسى است كه خداوند، او را بر نفس خويش يارى دهد، پس مالك نفس خويش گردد. بهترينِ شما ، كسى است كه سرعت كوچ خويش را بشناسد و براى آن، توشه برگيرد. بهترينِ شما ، كسى است كه ديدنش، خدا را به ياد شما آورد. بهترينِ شما ، كسى است كه شما را به كار نيك فرا خواند. بهترينِ شما ، آن است كه از عيب ها پيراسته باشد. بهترينِ شما ، وارستگان از گناهان و عيب هايند.

٤٧١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترينِ شما، كسى است كه [ به ديگران] طعام بدهد و سلام را آشكارا بگويد و آن گاه كه مردم در خواب اند، به نماز برخيزد.