حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٥
٩ / ٣
ماه شعبان
٤٣٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ماه شعبان را شعبان مى گويند؛ چون روزى هاى مردم تا رمضان، در آن تقسيم مى شود و اين ماه ، ماه عمل است. در اين ماه ، كار نيك، هفتاد برابر مى گردد ، سيّئه (بدى) ريخته مى شود ، گناه ، آمرزيده مى گردد و حسنه، پذيرفته مى شود .
٤٤٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ماه شعبان را شعبان ناميده اند؛ چون در اين ماه ، خيرِ فراوانى براى روزه دارِ در آن ، منشعب مى شود ، تا آن كه وارد بهشت شود.
٤٤٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شعبان را شعبان ناميده اند؛ چون در اين ماه، خيرِ فراوانى براى رمضان ، منشعب مى شود.
٤٤٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار شب است كه شب هايش همانند روزهايش و روزهايش همانند شب هايش است؛ [يعنى ]خداوند در آنها، خواسته ها را برمى آورَد ، افراد را آزاد مى كند و پاداش فراوان مى دهد : شب قدر و روز آن، شب عرفه و روز آن، شبِ نيمه شعبان و روز آن، و شبِ جمعه و روز آن .
٩ / ٤
روز جمعه
٤٤٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جمعه، كفّاره خطاهاى بين جمعه تا جمعه قبلش و سه روز افزون بر آن است؛ چرا كه خداوند عز و جلفرموده است: «هر كس حسنه اى (كار نيكى) آوَرَد، ده برابر پاداش دارد» .