حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٥
حديث
٤٠١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به دنيا علاقه مند باشد و آرزوهاى دور و دراز در آن داشته باشد، خداوند به اندازه علاقه اش به دنيا ، دل او را كور مى گردانَد.
ب ـ فساد خرد
٤٠١١.مشكاة الأنوار: پيامبر خدا بر ديوانه اى گذشت و پرسيد: «او را چه شده است؟» . گفتند: او ديوانه است. فرمود: «نه، او آسيب ديده است. ديوانه واقعى ، كسى است كه دنيا را بر آخرت ترجيح دهد» .
٤٠١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : تا زمانى كه دو مستى در شما پديد نيايد ، پيوسته در مسير درست هستيد : مستىِ نادانى و مستىِ دنيادوستى.
٤٠١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شما امروز در راه روشن پروردگارتان هستيد. امر به معروف و نهى از منكر مى كنيد و در راه خدا به جهاد مى پردازيد ؛ امّا پس از آن ، دو مستى در شما پديد مى آيد: مستىِ نادانى و مستىِ عشق به زندگى . پس ، تغيير مى كنيد و ديگر نه امر به معروف مى كنيد و نه نهى از منكر... .
ج ـ غفلت
٤٠١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چه شده است كه مى بينم دنيادوستى بر بسيارى از مردم ، چيره آمده است، چندان كه گويى مرگ در اين دنيا براى ديگران رقم خورده، و انگار حق (وظيفه) در اين دنيا بر غير آنان واجب گشته است، و گويى از خبر مُردگان پيش از خود ، چيزى نشنيده و نديده اند؟! راهشان، راه گروهى مسافر است و به زودى به سوى آنان باز مى گردند ؛ آنان كه به خانه هاى گور خويش رفته اند و اينان، ميراث خوارشان شده اند و مى پندارند كه پس از آنان، جاودانه خواهند زيست. هرگز، هرگز! آيا آخرينشان از اوّلينشان پند نمى گيرد؟ سخنان پندآموز كتاب خدا را نفهميدند و آنها را به فراموشى سپردند، و خويشتن را از گزند هر بدفرجامى اى در امان پنداشتند و از فرود آمدن هيچ گونه مصيبت و رويداد مُهلكى نهراسيدند.