٤٦٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، هر گاه نيكى را براى بندگانى اراده فرمايد، مدارا در زندگى را روزىِ آنان مى سازد؛ و آن گاه كه براى آنان اراده بدى داشته باشد [١] خشونت را در زندگى ، نصيبِ آنان مى كند .

٤٦٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، هر گاه نيكىِ بنده اى را بخواهد، دو چشم دلش را مى گشايد تا با آن، آنچه را از او پنهان بوده، ببيند .

٤٦٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال مى فرمايد: «نيكى [ به ديگران ، در واقع ]هديه من است به بنده مؤمنم . اگر آن را بپذيرد، به سبب رحمت من و از سوى من است؛ و اگر آن را به من برگرداند (انجام ندهد)، به خاطر گناه خودش است كه از آن محروم شده است و از خود اوست، نه از من . و هر بنده اى را كه آفريدم و او را به ايمانْ ره نمون شدم و اخلاقش را نيكو ساختم و به بُخل مبتلايش نكردم، خير او را مى خواسته ام» .

٤٦٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل هرگاه خير بنده اى را بخواهد، براى او پنددهنده اى از درون خودش قرار مى دهد كه آن پنددهنده درونى، او را امر و نهى مى كند .

٤٦٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! هرگاه، خداوند خير بنده اى را بخواهد، او را دين شناس مى سازد و در دنيا پارسايش مى كند و او را به عيب هاى خويش بينا مى سازد.

٤٦٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه خدا درباره اش اراده خير كند، او را دين شناس مى سازد، و [راهِ ]شكوفائى اش را به او الهام مى كند .

٤٦٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، هر گاه براى قومى خير بخواهد، دين شناسانشان را مى افزايد و نادانانشان را مى كاهد. پس هر گاه دين شناس سخن بگويد، ياورانى مى يابد و هر گاه نادان لب به سخن بگشايد، طرد مى شود. و خداوند، هر گاه براى قومى بدى اراده كند، نادانانِ آنان را افزايش مى دهد و دين شناسانشان را كم مى كند. پس هر گاه نادان سخن بگويد، ياورانى مى يابد و هر گاه دين شناس لب به سخن گشايد، طرد مى شود .

[١] راوى حديث ، در اين جا افزوده است : «يا چيزى جز اين [امّا به همين معنا] فرمود» .