٤٦١٢.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابن ابى اوفى ـ: مردى به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من نمى توانم از قرآن چيزى فرا بگيرم؛ به من چيزى بياموز كه مرا بس باشد . فرمود: «بگو: سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلّا اللّه و اللّه أكبر و لا حَولَ و لا قوّةَ إلّا باللّه » . گفت: اى پيامبر خدا! اين براى خدوند عز و جل است. براى خودم چه؟ فرمود: «بگو: اللّهمّ اغفر لى و ارحمنى و عافِنى و اهدِنى و ارزقنى؛ خدايا! مرا بيامرز، مرا رحمت كن، مرا عافيت ببخش، مرا هدايت كن و روزى ام ده!». آن گاه آن مرد، در حالى كه كف دستانش را به هم بسته بود، رفت . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «او دستانش را از نيكى، پر كرد» .

٤٦١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در نيايش ـ: پروردگارا! از تو، موجبات رحمتت را مى خواهم و عوامل آمرزشت را و بهره بردن از هر نيكى و رستن از هر گناه را .

٣ / ٣

آنچه با آن، خير دنيا و آخرت به دست مى آيد

٤٦١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : «لا حَولَ و لا قوّةَ إلّا باللّه » گنجى از گنج هاى بهشت است . هر كه آن را بگويد، نظر لطف خدا بر او خواهد بود و هر كه خدا به او نظر لطف كند، خير دنيا و آخرت را به او مى بخشد .

٤٦١٥.امام زين العابدين عليه السلام : پيامبر خدا فرمود: «آيا شما را بياگاهانم از چيزى كه خير دنيا و آخرت، به آن خواهد بود و هر گاه گرفتار و اندوهگين شديد، اگر خدا را به آن بخوانيد، غمتان را بزدايد؟» . گفتند: آرى، اى پيامبر خدا! فرمود: «بگوييد: لا إله إلّا اللّه ُ رَبُّنا، لا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئَا؛ معبودى جز پروردگارمان اللّه نيست، چيزى را شريك او قرار نمى دهيم . آن گاه هر چه خواستيد، بخوانيد» .