حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩٩
فصل نهم : زمان هاى بابركت
٩ / ١
ماه رمضان
قرآن
«ماه رمضان [ همان ماه ] است كه در آن، قرآن فرو فرستاده شده است ؛ [ كتابى ] كه مردم را راهبر، و [ متضمّن ] دلايل آشكار هدايت، و [ ميزان ] تشخيص حق از باطل است. پس هر كس از شما اين ماه را درك كند ، بايد آن را روزه بدارد، و كسى كه بيمار يا در سفر است ، [ بايد به شماره آن، ] تعدادى از روزهاى ديگر را [ روزه بدارد ] . خدا براى شما آسانى مى خواهد و براى شما دشوارى نمى خواهد؛ تا شماره [ ى مقرّر ] را تكميل كنيد و خدا را به پاس آن كه شما را ره نمايى كرده است ، به بزرگى بستاييد، و باشد كه شكرگزارى كنيد» .
حديث
٤٣٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ماه رمضان، ماه خداست و آن، ماهى است كه خداوند در آن ، حسنات را مى افزايد و گناهان را پاك مى كند و آن ، ماه بركت است.
٤٣٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ماه رمضان، ماه نيكى و بركت، برايتان فرا رسيد .
٤٣٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بخشى از خطبه اش در آخرين روز از ماه شعبان ـ: اى مردم! ماهى بزرگ بر شما سايه افكنده است، ماهى مبارك ، ماهى كه در آن، شبى است بهتر از هزار ماه . خداوند، روزه آن را واجب ساخته است. هر كس در اين ماه، با انجام دادن كارى از كارهاى خير، به خدا تقرّب جويد، همچون كسى است كه در غير اين ماه، كار واجبى را انجام داده باشد و هر كس در اين ماه ، فريضه اى به جا آورد، همچون كسى است كه در غير اين ماه، هفتاد كار واجب را انجام داده باشد.