٤٨٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال، بنده مؤمنش را در جان و مال، با بلا مورد توجّه قرار مى دهد، چنان كه مادر، فرزندش را با شير دادن مراقبت مى كند، و بنده مؤمنش را از دنيا بر حذر مى دارد، چنان كه پزشك، بيمار را به پرهيز از غذا وا مى دارد.

٤٨٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا خداوند، بنده مؤمنش را با بلا تغذيه مى كند، چنان كه مادر، فرزندش را با شير، تغذيه مى نمايد.

٤٨٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، دوست خود را با بلا مورد توجّه قرار مى دهد، چنان كه خانواده بيمار از او با دارو مراقبت مى كنند، و خداوند، بنده اش را از دنيا بر حذر مى دارد، چنان كه بيمار از غذا پرهيز داده مى شود.

٤٨٦٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن، با پنج سختى دست به گريبان است: مؤمنى [ديگر] به او حسادت بورزد، منافقى او را دشمن بدارد، كافرى با او بجنگد، نفْسى با او كشمكش كند و شيطانى در صدد گم راه كردن او باشد .

٤٨٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [در دوران هاى] پيش از شما ، مرد [مؤمن] را مى گرفتند و زمين را مى كندند و او را در گودال مى گذاشتند و با ارّه ، از فرق سر ، به دو نيمش مى كردند و با اين همه ، از دين خود دست بر نمى داشت. با شانه هاى آهنين، گوشت بدنش را تا استخوان و عصب مى كندند ؛ ولى اين همه ، او را از دينش باز نمى داشت.

٤٨٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند از مؤمن بر چهار بلا پيمان گرفته است: سخت ترينِ آنها براى او، وجود مؤمنى است كه هم عقيده او باشد و با اين حال ، به وى حسادت ورزد ، يا منافقى كه ردّ پاى او را دنبال كند، [١] يا شيطانى كه در صدد گم راه كردنش باشد، يا كافرى كه جهاد كردن با وى را بر خود لازم بداند [زيرا در اين صورت ، آن كافر به هر طريقى سعى مى كند به او آسيب برساند] . حال با اين همه بلا، بقاى مؤمن چگونه است؟!

[١] در معناى اين عبارت ، دو احتمال داده شده است: يك . منافقانه ، از مؤمن پيروى كند ؛ دو . در صدد عيبجويى و پيدا كردن عيب و ايراد مؤمن باشد . احتمال دوم ، قوى تر است .