٤٦١٦.صحيح مسلم ـ به نقل از ابو مالك، از پدرش ـ: مردى خدمت پيامبر خدا رسيد و از ايشان پرسيد: وقتى از پروردگارم درخواستى مى كنم، چه بگويم؟ فرمود: بگو: «خدايا! مرا بيامرز، بر من رحمت آور، عافيتم بخش، و روزى ام ده!» و انگشتانت را بجز انگشت ابهام، ببند. اينها دنيا و آخرتت را برايت گرد مى آورند .

٤٦١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه زبانى ذكرگو به او داده شود، به او نيكى دنيا و آخرت داده شده است .

٤٦١٨.معدن الجواهر : مردى به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گفت: اى پيامبر خدا! مرا خصلتى بياموز كه خير دنيا و آخرت را برايم گرد آوَرَد . فرمود: «دروغ نگو» . آن مرد مى گويد: من عادت هايى داشتم كه از نظر خداى متعال، ناپسند بودند. آنها را ترك كردم، از بيم آن كه كسى از من بپرسد: «آيا آن كار را كرده اى؟» و من، يا رسوا شوم و يا دروغ بگويم و بر خلاف ره نمود پيامبر خدا عمل كرده باشم .

٤٦١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار چيز است كه به هر كس داده شود، خير دنيا و آخرت را به او داده اند: دل سپاس گزار ، زبان ذكرگو، بدن شكيبا بر بلا، و همسرى كه در پىِ خيانت به شوهر نيست؛ نه درباره خودش و نه در مورد مال او .

٤٦٢٠.امام باقر عليه السلام : در كتاب على عليه السلام يافتيم كه پيامبر صلى الله عليه و آله در حالى كه بر منبر خويش بود، فرمود: «سوگند به آن كه جز او معبودى نيست، هرگز خير دنيا و آخرت را به مؤمنى ندهند، مگر به سبب خوش گمانى اش به خدا و اميدش به او، و اخلاق نيكويش، و پرهيز كردن از غيبت مؤمنان» .

٤٦٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرموده است: «هر گاه بخواهم نيكىِ دنيا و آخرت را براى مسلمانى فراهم آورم، براى او دلى خاشع و زبانى ذكرگو و بدنى شكيبا بر بلا قرار مى دهم و همسرى با ايمان، كه چون به او بنگرد، شادمانش كند و آن گاه كه غايب باشد، نگهدار [عفّتِ] خويش و مال او باشد» .