٣٩٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيا، زندان مؤمن است و قبر ، پناهگاه او و بهشت ، سرانجامش است. دنيا ، بهشت كافر است و قبر ، زندان او و آتش ، سرانجامش. دنيا ، زندان مؤمن است؛ چون زندانى ، ناگزير از صبر كردن است.

٣٩٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! دنيا زندان مؤمن است و قبر ، آرامشگاه او بهشت ، سرانجامش . اى ابو ذر! دنيا ، بهشت كافر است و قبر ، جايگاه عذاب او آتش دوزخ ، سرانجامش.

٣٩٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! دنيا ، زندان مؤمن و بهشت كافر است و هيچ مؤمنى در دنيا نيست ، مگر آن كه اندوهگين است، و چگونه مؤمن ، اندوهگين نباشد ، حالْ آن كه خداوند عز و جل او را بيمِ در آمدن به دوزخ داده و نويدِ بيرون شدن از آن را به او نداده است؟! بى گمان ، او پيشامدها و مصيبت ها و امورى خواهد ديد كه او را به خشم مى آورد، و ستم ها خواهد چشيد ، بى آن كه انتقامش گرفته شود و [از اين ره گذر ،] پاداشى از خداى متعال مى جويد. پس او هماره اندوهگين است ، تا آن گاه كه از دنيا جدا شود و چون از دنيا رفت ، به آسايش و كرامت [الهى ]مى رسد.

٣٩٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، جبرئيل عليه السلام را در زيباترين چهره اى كه بر من وارد مى شد ، نزد من فرستاد و او گفت: اى محمّد! سلام ، [١] به تو سلام مى رساند و مى گويد: «من به دنيا وحى كردم كه بر دوستانم تلخ و تيره و تنگ و سخت شو تا مشتاق ديدار من شوند ، و بر دشمنانم آسان و فراخ و خوش شو تا ديدار مرا ناخوش بدارند؛ زيرا من ، دنيا را زندان دوستانم و بهشت دشمنانم قرار داده ام» .

[١] يكى از اسماى خداوند متعال، «سلام» است، چنان كه در آيه ٢٣ سوره حشر آمده .