٣٩٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بوى بهشت ، از فاصله پانصد سال به مشام مى رسد ؛ امّا كسى كه دنيا را با كار آخرت بطلبد، بوى بهشت را استشمام نمى كند.

٣٩٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس با كار آخرت، دنيا را بجويد ، چهره[ى انسانى]اش محو مى شود ، [١] يادش نابود مى گردد و نامش در آتش ثبت مى شود.

٣٩٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس با كار آخرت در پىِ دنيا باشد ، او را در آخرت ، بهره اى نباشد.

٣٩٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو آزمندند كه سير نمى شوند: طالب دنيا و طالب علم. پس هر كه از دنيا به آنچه خداوند برايش روا شمرده است ، بسنده كند ، به سلامت مى مانَد و هركه آن را از غير حلالش به دست آورد ، نابود مى شود، مگر آن كه توبه كند يا برگردد . [٢] و هركه علم را از اهلش فراگيرد و به علم خويش عمل كند ، نجات مى يابد و هركه مرادش از [تحصيل] علم ، [رسيدن به] دنيا باشد ، همان دنيا بهره اوست [و در آخرت ، نصيبى ندارد] .

[١] اشاره است به آيه ٤٧ سوره نساء : «من قبل أن نطمس وجوهاً ؛ پيش از آن كه چهره هايى را محو كنيم» . رجوع كنيد به تفسير اين آيه . گفتنى است كه محو شدن چهره را در اين جا ، مى توان به بى آبرويى نيز معنا كرد.[٢] توبه كند و از ظلم به مردم باز ايستد. احتمال دارد تعبير «أو يراجع» ، ترديدى از سوى راوى باشد. احتمال هم دارد كه «أو» به معناى واو تفسيرى باشد ؛ يعنى توبه كند و از خطاها و گناهانش دست بكشد. احتمال هم دارد كه «يُراجَع» به صيغه مجهول باشد ؛ يعنى خداوند با فضل خود ، او را بازگرداند .