٣٩١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به دنيا دل مبنديد ، كه دنيا ، جدايى خود را اعلام كرده و به فريبندگى هاى خويش ، فرا مى خواند. پس ، از مصيبت آفرينى هاى آن ، بر حذر باشيد.

٣٩١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در اندرزش به ابن مسعود ـ: اى پسر مسعود! به دنيا دل مبند و بدان ميارام ؛ زيرا به زودى ، از آن جدا خواهى شد.

٣٩١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از آنان نباشيد كه دنياى زودگذر ، فريبشان داد و آرزو ، گولشان زد و اسير نيرنگ[ ـِ دنيا] شدند و در نتيجه، به سراى بدى كه زود زوال مى پذيرد و آماده انتقال [به ديگرى ]است، دل بستند. آنچه از اين دنياى شما باقى مانده ، در برابر آنچه گذشته ، به اندازه خواباندن شترى [براى آسودن ساعاتى] يا بستن پستان حيوان شيردهى [١] بيش نيست. پس بر چه درنگ مى كنيد و منتظر چه هستيد؟!

د ـ فريفته شدن به دنيا

قرآن

«اى مردم! همانا وعده خدا حقّ است. زنهار تا اين زندگى دنيا شما را نفريبد ، و زنهار تا [ شيطانِ ]فريبنده ، شما را در باره خدا نفريبد» .

حديث

٣٩١٣.صحيح البخارى ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا فرمود: «بيشترين ترس و نگرانى من براى شما ، از بركت هاى زمين است كه خداوند در اختيارتان مى گذارد». گفته شد: بركت هاى زمين چيست؟ فرمود: «خرّمى و بهجت دنيا».

٣٩١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ترسناك ترين چيزى كه من از آن بر شما مى ترسم ، محصولات زمين و خرّمى و بهجت دنياست كه خداوند در اختيارتان مى گذارد.

[١] عرب ، عادت داشت كه هر گاه حيوانات شيرده خويش را در چراگاه رها مى كرد ، پستانشان را با كيسه اى مى بست و غروب كه بر مى گشتند ، كيسه ها را باز مى كرد و حيوان را مى دوشيد (النهايه : ج ٣ ص ٢٢ مادّه «صرر»).