تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥٧ - ٢ مهريه سنگين

تعلق دارد، نه پدر و مادر وى، و به اصطلاح، «شيربها» نيست.

سه. كلمه «نِحله»، به روشنى دلالت دارد كه مهريه، در واقع، چيزى جز هديه و پيشكش مرد به زن نيست.

امّا نكته مهمى كه در آسيب‌شناسى خانواده بايد به آن توجه داشت، اين است كه ميزان مهريه، نبايد با حكمت آن در تضاد باشد، چون در اين صورت، آفت تحكيم نهاد خانواده مى‌گردد.[١]

مهريه، بايد حقيقتا مفهوم هديه را به ذهن تداعى كند، نه داد و ستد و گروگانگيرى را. از اين رو، سنگينىِ مهريه، نشانه شوربختى زن،[٢] و سبكى آن، نشانه بركت زن‌[٣] شناخته شده است، مانند روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله كه مى‌فرمايد:

خَيرُ الصَّداقِ أيسَرُهُ.[٤]

بهترين مهريه، سبك‌ترينِ آن است.

در حديثى ديگر آمده است:

لا تُغالوا بِمُهورِ النِّساءِ، فَإِنَّما هِىَ سُقيَا اللّهِ سُبحانَهُ.[٥]

در مهريه‌هاى زنان، زياده‌روى نكنيد؛ چرا كه زنان، در واقع، باران خداوند سبحان‌اند.

همچنين سنگينىِ مهريه، موجب كينه و دشمنىِ خانوادگى معرّفى شده است:

[١]. گفتنى است توضيحاتى كه در باره حكمت مهريه ارائه شد، اقتباس از كتاب نظام حقوق زن در اسلام، نوشته استاد شهيد مرتضى مطهرى است.

[٢]. ر. ك: ص ١٠٧( پرهيز از تعيين مَهريه سنگين).

[٣]. همان.

[٤] ر. ك: ص ١٠٨ ح ١٦٢.

[٥] ر. ك: ص ١٠٦ ح ١٥٦.