تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٦٢ - ١ آزار دادن همسر
را به پيكر ازدواج وارد كنند. روايات، افزون بر كتك زدن زن، تحقير او و حتّى بغض و دشمنىِ درونى را هم زمينه فروپاشى تدريجى خانوادهها دانستهاند.[١]
از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده كه مىفرمايد:
مَن أضَرَّ بِامرَأةٍ حَتّى تَفتَدِىَ مِنهُ نَفسَها، لَم يَرضَ اللّهُ تَعالى لَهُ بِعُقوبَةٍ دونَ النّارِ؛ لِأنَّ اللّهَ تَعالى يَغضَبُ لِلمَرأةِ كَما يَغضَبُ لِليَتيمِ.[٢]
هر كس به زنى آزار برساند تا آن زن [با بخشيدن مهريهاش]، جان خود را از او بخرد، خداى تعالى براى آن مرد، به كيفرى كمتر از آتش، رضايت نداده است؛ چرا كه خداوند متعال براى زن، همان گونه به خشم مىآيد كه به خاطر يتيم.
در حديث ديگرى آمده است:
أيُّ رَجُلٍ لَطَمَ امرَأتَهُ لَطمَةً، أمَرَ اللّهُ عز و جل مالِكا خازِنَ النّيرانِ فَيَلطِمُهُ عَلى حُرِّ وَجهِهِ سَبعينَ لَطمَةً في نارِ جَهَنَّمَ. و أيُّ رَجُلٍ مِنكُم وَضَعَ يَدَهُ عَلى شَعرِ امرَأةٍ مُسلِمَةٍ، سَمَّرَ كَفَّهُ بِمَساميرَ مِن نارٍ.[٣]
هر مردى كه به زنش سيلى بزند، خداوند عز و جل به مالك نگهبان دوزخ، دستور مىدهد كه در آتش جهنّم، هفتاد سيلى بر گونه او بزند. و هر مردى از شما بر موى زنى مسلمان [و نا محرم] دست نهد، ميخهايى از آتش، در كف دست او مىكوبد.
همچنين از امام على روايت شده است كه مىفرمايد:
إنَّهُنَّ أمانَةُ اللّهِ عِندَكُم، فَلا تُضارّوهُنَّ و لا تَعضُلوهُنَّ.[٤]
[١]. ر. ك: ص ٤٢٩( تحقير كردن) و( نفرت).
[٢] ر. ك: ص ٤٢٢ ح ٦١٧.
[٣] ر. ك: ص ٤٢٤ ح ٦٢٣.
[٤] ر. ك: ص ٤٢٤ ح ٦٢٢.