تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٩ - ٢/ ١٧ چشمپوشى

٣٦٢. احياء علوم الدين‌ در اخبار پيامبران عليهم السلام: عدّه‌اى بر يونس پيامبر عليه السلام در آمدند و يونس، به پذيرايى از ايشان پرداخت. او به درونِ خانه، رفت و آمد مى‌كرد و همسرش آزارش مى‌داد و با وى گستاخى مى‌كرد؛ امّا يونس، هيچ نمى‌گفت. آن عدّه، از اين حال، متعجّب شدند.

يونس عليه السلام فرمود: تعجّب نكنيد؛ زيرا من از خداوند متعال درخواست كردم و گفتم: هر كيفرى را كه مى‌خواهى در آخرت به من بدهى، در همين دنيا به من برسان.

خداوند فرمود: «كيفر تو، دختر فلان كس است كه با او ازدواج مى‌كنى».

من با او ازدواج كردم و بر كارهاى او همانطور كه مى‌بينيد صبر مى‌كنم.

٢/ ١٧ چشمپوشى‌

٣٦٣. امام على عليه السلام: هر كه از بسيارى امور، تغافل و چشمپوشى نكند، زندگى‌اش تيره مى‌شود.

٣٦٤. امام زين العابدين عليه السلام‌ در توصيه‌اش به امام باقر عليه السلام: بدان اى فرزندم، كه درستىِ كار دنيا، به طور كلّى، در دو كلمه است: اصلاح امور زندگى، همانند پيمانه پُرى است كه دو سوم آن، توجّه و هوشيارى است و يك سومش چشمپوشى؛ زيرا انسان، چشمپوشى نمى‌كند، مگر از چيزى كه آن را مى‌داند و متوجّه آن است.