٩٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نخست نيّت خواستگارى بكن. سپس وضويى كامل بساز و نمازى را كه خداوند بر تو نوشته، به جاى آور. سپس پروردگارت را ستايش كن و از او به بزرگى ياد كن. آنگاه بگو: بار خدايا! تو مى‌توانى و من نمى‌توانم. تو مى‌دانى و من نمى‌دانم. تو داناى نهان‌هايى. پس اگر در فلانى نام او را مى‌برى براى دين و دنيا و آخرت من خير مى‌بينى،[١] و اگر جز او را براى دين و دنيا و آخرت من بهتر مى‌بينى، او را برايم قسمت فرما!

٩٨. امام على عليه السلام: هر يك از شما كه خواست ازدواج كند، [نخست‌] دو ركعت نماز بگزارد و سوره حمد و يس را بخواند و آنگاه كه از نماز فراغت يافت، ثناى خداوند عز و جل را به جا آورد و بگويد: بار خدايا! مرا همسرى نيك و مهربان و زايا و سپاس‌گزار و قانع و پاك‌دامنْ روزى فرما! اگر نيكى كردم، سپاس‌گزارى كند. اگر بدى كردم، ببخشايد. اگر خداى بزرگ را ياد كردم، كمك نمايد. اگر [خدا را] فراموش كردم، يادآورى كند. هرگاه خانه را ترك كردم، خودش را حفظ كند. هرگاه بر او وارد شدم، خوش‌حال شود. اگر دستورش دادم، از من فرمانبردارى كند. هرگاه سوگندش دادم [كه فلان كار را بكند يا نكند] بپذيرد. هرگاه به خشم آمدم، مرا خشنود سازد. اى خداوندگار شكوه و بزرگوارى! چنين زنى را به من ببخش، كه من از تو درخواست مى‌كنم و به دست نمى‌آورم، مگر آنچه تو قسمت من كرده‌اى.

هر كس چنين كند، خداوند، آنچه را كه درخواست كرده، به او عطا مى‌فرمايد.

٩٩. الكافى‌ به نقل از ابو بصير: امام صادق عليه السلام به من فرمود: «زمانى كه يكى از شما ازدواج مى‌كند، چه بايد بكند؟».

گفتم: نمى‌دانم.

فرمود: «هرگاه تصميم به اين كار گرفت، دو ركعت نماز بگزارد و [سپس‌]

از خداوند، سپاس‌گزارى كند. آنگاه بگويد: خدايا! من مى‌خواهم ازدواج كنم. پس، زنى را نصيب من كن كه پاك‌دامن‌تر است و نسبت به خود و اموال من، نگه‌دارنده‌تر و پُر روزى‌تر و پُربركت‌تر است. و برايم فرزندى پاك مقدّر فرما كه در زندگى و پس از مُردنم، جانشينى شايسته قرارش دهى».

[١] در ديگر منابع، بعد از اين عبارت، آمده است:« او را برايم قسمت فرما». ظاهرا اين عبارت، از مأخذ افتاده است.