تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٨ - تحليلى درباره عوامل تحكيم خانواده

كُلُّ قَرابَةٍ تَحتاجُ إلىَ المَوَدَّةِ.[١]

هر خويشاوندى، نيازمند دوستى است.

بلكه پيوند خانوادگى بدون محبّت و دوستى، فاقد معناى حقيقى است، همان گونه كه امام على عليه السلام مى‌فرمايد:

صَديقُكَ أخوكَ لِأبيكَ و امِّكَ، و ليسَ كُلُّ أخٍ لَكَ مِن أبيكَ و امِّكَ صَديقُكَ![٢]

دوستت برادر تنى توست، حال آن كه هر برادر تنى تو، دوست تو نيست!

همچنين باورهاى دينى و اعتقاد به قداست خانواده، در پيوند خانوادگى، نقشى سازنده و تعيين كننده دارند؛ زيرا زندگى و دوستى با كسانى كه از باورهاى دينى برخوردار نيستند و تقدّس معنوى خانواده را باور ندارند و تنها به ظواهر مادى مى‌انديشند، قابل اعتماد نيست. از امام على عليه السلام روايت شده است كه مى‌فرمايد:

وُدُّ أبناءِ الدُّنيا يَنقَطِعُ، لِانقِطاعِ أسْبابِهِ.[٣]

دوستىِ فرزندان [وابستگان‌] دنيا گسسته مى‌شود؛ زيرا عوامل آن، گسستنى است.

هم او مى‌فرمايد:

وُدُّ أبناءِ الآخِرَةِ يَدُومُ، لِدَوامِ سَبَبِهِ.[٤]

دوستىِ فرزندان [وابستگان‌] آخرت، پايدار مى‌شود؛ زيرا عامل آن، پايدار است.

[١]. مطالب السَّؤول: ص ٥٠، بحار الأنوار: ج ٧٨ ص ٧ ح ٥٩. نيز ر. ك: دوستى در قرآن و حديث: ص ٣١( ارزش دوستى).

[٢]. كتاب من لا يحضره الفقيه: ج ٤ ص ٣٩٠ ح ٥٨٣٤.

[٣]. غرر الحكم: ح ١٠١١٧.

[٤]. غرر الحكم: ح ١٠١١٨.