تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٦ - ١ پذيرفتن مديريت شوهر بر خانواده

اموال خويش [براى زنان‌] هزينه مى‌كنند».

بى‌ترديد، منظور از اين سخن، اجازه دادن به مرد در جهت خودكامگى و تضييع حقوق زن نيست؛ بلكه قرآن در عين حالى كه از نظر مديريتى، مرد را بر زن ترجيح داده، بر حقوق متقابل زن نيز تأكيد مى‌نمايد و مى‌فرمايد:

«وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لِلرِّجالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ.[١]

و براى زنان بر عهده مردان، حقوقى شايسته است، مانند حقوقى كه [براى مردان‌] بر عهده آنهاست و مردان بر آنها [از نظر رياست خانوادگى‌] برترى دارند».

اين سخن، بدين معناست كه همان طور كه حقوقى براى مرد وضع شده كه زن بايد آن را رعايت كند، زن نيز حقوق مختلفى بر مرد دارد كه رعايت آن بر وى لازم است. به تعبير ديگر، وظيفه، از حق جدا نيست. به همان اندازه كه زنان، وظايفى در برابر شوهر دارند، حقوقى نيز براى آنان مقرر گرديده كه از تساوى اين حقوق با آن وظايف، عدالت درباره آنان اجرا مى‌گردد.

بر اين پايه، از نگاه قرآن، تفاوت جسمى و روحى مرد و زن از يك سو و وجوب نفقه زن بر مرد از سوى ديگر، زمينه‌ساز اعطاى حق مديريت خانواده به مرد، و وجوب اطاعت زن از مرد در اداره امور خانوادگى است. امّا بايد توجّه داشت كه بى‌ترديد، رياست مرد بر زن، مطلق و نامحدود نيست؛ بلكه محدود است به مقرّرات شرعى و اخلاقى و مقيّد است به رعايت حقوق متقابل زن و وظايف مشتركى كه هر يك از مرد و زن در تحكيم بنياد خانواده به عهده دارند.

[١]. بقره: آيه ٢٢٨.