تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٧ - ٤/ ١ تشويق به پاسداشت حقوق خانواده

٤٢٢. امام على عليه السلام: هر مردى، نسبت به بندگان خود و خانواده‌اش، بازخواست خواهد شد.

٤٢٣. الكافى‌ با أسناد گوناگون: در اعتراض امير مؤمنان عليه السلام به عاصم بن زياد كه جامه‌هاى نرم و لطيف را رها كرده، پشمينه پوشيده بود، و برادرش ربيع بن زياد از او نزد امير مؤمنان عليه السلام شكايت كرد كه وى با اين كار، همسر خود را ناراحت و فرزندانش را اندوهگين ساخته است. امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «عاصم بن زياد را نزد من بياوريد».

او را نزد ايشان آوردند. چون امام عليه السلام، او را ديد، چهره در هم كشيد و به او فرمود: «از همسرت خجالت نكشيدى؟ به فرزندانت رحم نكردى؟ آيا خيال مى‌كنى كه خداوند، چيزهاى حلال و پاكيزه را بر تو روا داشته، با اين حال، دوست ندارد كه از آنها استفاده كنى؟ تو در نزد خداوند، كوچك‌تر از آنى [كه بخواهد با تو چنين كند]. مگر نه اين كه خداوند مى‌فرمايد: «و زمين را براى مردمان قرار داد كه در آن، ميوه و خرمابن‌ها، با خوشه‌هاى غلاف‌دار است»؟ و مگر نه اين كه مى‌فرمايد: «دو دريا را روان كرد كه با هم برخورد كنند. ميان آن دو، حدّ فاصلى است كه به هم تجاوز نكنند»، تا آيه «از هر دو دريا، مرواريد و مرجان برآيد»؟ پس به خداوند سوگند كه بهره‌بردارى عملى از نعمت‌هاى خداوند، نزد او محبوب‌تر از بيان آنها در گفتار است. خداوند عز و جل فرموده است: «و نعمت پروردگارت را باز گو كن»».

عاصم گفت: اى امير مؤمنان! پس چرا شما، خود، به خوراكِ درشت و جامه زِبْر، بسنده كرده‌اى؟!

فرمود: «واى بر تو! خداوند عز و جل بر پيشوايان عدالت، واجب ساخته است كه خود را با مردمان تهى‌دست، برابر دارند تا تهى‌دست را تهى‌دستىِ او

برنياشوبد».

پس، عاصم بن زياد، پشمينه‌اش را درآورد و جامه نرم پوشيد.