٢٤٥. مسند ابن حنبل‌ به نقل از حمّاد: عطاء بن سائب از قول پدرش، از على عليه السلام به ما خبر داد كه وقتى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فاطمه را به ازدواج او در آورد، يك چادر مخمل، يك بالش چرمىِ پُر شده از ليف، دو دستاس، يك مَشك آب، و دو سبو، با او همراه كرد.

روزى، على عليه السلام به فاطمه عليها السلام فرمود: «به خدا سوگند، از بس كه آب كشيده‌ام، سينه‌ام دردمند گشته است!».

و افزود: «خداوند براى پدرت، اسيرانى آورده است. برو و از ايشان خدمتكارى بخواه».

فاطمه فرمود: «به خدا سوگند، من نيز از بس دستاس كرده‌ام، دستانم تاول زده‌اند!».

پس نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفت. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «براى چه آمده‌اى، دخترم؟».

فاطمه فرمود: «براى عرض سلام آمده‌ام».

و خجالت كشيد كه خواسته‌اش را بگويد، و برگشت. على عليه السلام فرمود: «چه كردى؟»

فاطمه فرمود: «خجالت كشيدم كه تقاضايم را بگويم».

پس، هر دو با هم نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفتيم.

على عليه السلام فرمود: «اى پيامبر خدا! به خدا قسم، از بس كه آب كشيده‌ام، سينه‌ام درد مى‌كند!».

و فاطمه فرمود: «از بس كه دستاس كرده‌ام، دستانم تاول زده‌اند. خداوند به شما اسيرانى و گشايشى بخشيده است. پس، يك خدمتكار در اختيار ما بگذاريد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «به خدا قسم، حاضر نيستم به شما خدمتكار بدهم، در حالى كه صُفّه‌نشينان، شكم‌هايشان گرسنه است و چيزى ندارم كه خرج آنان كنم! اسيران را مى‌فروشم و پول آن را خرج صُفّه‌نشينان مى‌كنم».

على و فاطمه برگشتند. پيامبر صلى الله عليه و آله نزد آنان آمد .... سپس فرمود: «آيا شما را از چيزى بهتر از آنچه از من خواستيد، خبر ندهم؟».

فرمودند: «بفرماييد».

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «كلماتى كه جبرئيل عليه السلام به من آموخت».

سپس فرمود: «در پى هر نمازى، ده بار سبحان اللّه مى‌گوييد، ده بار الحمد للّه، و ده بار اللّه اكبر. و هرگاه به بسترتان رفتيد، سى و سه مرتبه، سبحان اللّه بگوييد، سى و سه مرتبه، الحمد للّه، و سى و چهار مرتبه، اللّه اكبر».

على عليه السلام فرمود: «به خدا سوگند از زمانى كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اين ذكرها را به من آموخت، آنها را ترك نگفتم!».

ابن كواء، به على عليه السلام گفت: حتّى در شب صفّين؟!

فرمود: «خدا شما را بكشد، اى اهل عراق! آرى، حتّى در شب صفّين».