تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٦٨ - ١ آزار دادن شوهر

تهمت بزند و او را متهم به روابط جنسى خارج از ازدواج كند، در حالى كه چنين نيست، به لعنت الهى دچار مى‌شود. با توجّه به فرآيند «لعان»[١] در فقه اسلامى، چنين شخصى، زندگى خود را در معرض تباهى قرار داده است و اين زمينه را براى همسر خود به وجود مى‌آورد تا با انجام دادن تشريفات قانونى، از او جدا شود.

ج آسيب‌هاى مرتبط با زن‌

آسيب‌هايى كه از ناحيه زن، نهاد خانواده را تهديد مى‌كند و ممكن است به فروپاشى نهاد خانواده بينجامد، عبارت‌اند از:

١. آزار دادن شوهر

آزار دادنِ شوهر، همانند آزار دادنِ زن، موجب تزلزل بنيان خانواده است؛ زيرا در فرض آزاررسانى از سوى زن، مرد نيز واكنش همانند نشان مى‌دهد و كانون زندگى، به معركه درگيرى و كشمكش تبديل مى‌شود و به تدريج، تحمّل چنين وضعيتى براى هر دو سوى رابطه، سخت مى‌شود. در اين زندگى‌ها، محبّت و اطاعت، جاى خود را به سرپيچى و نفرت مى‌دهد و در اين حالت، روابط متعارف ازدواج به گونه‌اى ديگر تحقّق مى‌پذيرد. حتّى در صورتى كه شوهر تحمّل كند و به مقابله به مثل نپردازد، از محبّتش به همسر كاسته مى‌شود و زندگى با عشق، به زندگى با نفرت، تبديل مى‌شود. اين وضعيت غير طبيعى، تنها

[١]. قاعده فقهى« لِعان»، براى اثبات ادّعاى مرد در باره روابط نامشروع زن و نفى فرزندى است كه از او متولّد شده است و كيفيت آن در آيات ٦ و ٧ از سوره نور آمده است. بر اساس اين قاعده اگر زن، ادّعاى مرد را انكار كند و هر دو، سوگندهاى چهارگانه را ياد كنند، براى هميشه از هم جدا مى‌شوند.