٥٣٣. صحيح ابن حبّان‌ به نقل از ابو موسى اشعرى: زن عثمان بن مَظعون، نزد زنان پيامبر صلى الله عليه و آله آمد. او را با سر و وضع نامرتّبى ديدند. پس گفتند: تو را چه مى‌شود؟ در ميان قريش، مردى ثروتمندتر از شوهر تو نيست!

گفت: ما حظّى از او نمى‌بريم؛ روزش را روزه‌دار است و شبش را در عبادت.

پيامبر صلى الله عليه و آله كه آمد، همسرانش ماجرا را به ايشان گفتند. پيامبر صلى الله عليه و آله به ديدن عثمان رفت و فرمود: «اى عثمان! مگر من براى تو الگو نيستم؟».

گفت: چه شده است، اى رسول خدا؟ پدر و مادرم به فدايت! فرمود: «تو شب‌ها را به عبادت مى‌گذرانى و روزها روزه مى‌گيرى، در حالى كه همسرت نيز بر تو حقّى دارد، و بدنت را هم بر تو حقى است. [شب‌ها] هم نماز بخوان و هم بخواب. [روزها] هم روزه بگير و هم بخور».

بعد از آن، زن عثمان، خوش‌بو مانند يك عروس، نزد همسران پيامبر صلى الله عليه و آله آمد. زنان پيامبر صلى الله عليه و آله به او گفتند: هان! چه خبر شده!

گفت: به ما هم آن رسيد كه به ديگران مى‌رسد.

٥٣٤. امام على عليه السلام: عثمان بن مَظعون، نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! وسوسه، بر من چيره گشته است؛ امّا دست به هيچ كارى نمى‌زنم تا اين كه از شما دستور بگيرم.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به چه چيزى وسوسه شده‌اى، اى عثمان؟». گفت: در اين انديشه‌ام كه زمين‌گَردى [رهبانيت سيّار] در پيش گيرم. فرمود: «زمين‌گردى مكن؛ زيرا زمين‌گردى امّت من، مسجدهاست».

گفت: و در اين انديشه‌ام كه گوشت خوردن را بر خود حرام سازم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «چنين مكن. من خود، گوشت دوست دارم و مى‌خورم. اگر از خدا مى‌خواستم كه هر روز به من گوشت بخورانَد، اين كار را مى‌كرد».

گفت: و در اين انديشه‌ام كه خود را خواجه سازم.

فرمود: «اى عثمان! از ما نيست كسى كه با خود يا هر كس ديگرى چنين كند. خواجگى امّت من، روزه است».

گفت: در اين انديشه‌ام كه خوله همسرم را بر خود حرام سازم.

فرمود: «چنين مكن، اى عثمان! زيرا بنده مؤمن، هرگاه دست همسرش را بگيرد، خداوند عز و جل، ده حسنه برايش مى‌نويسد و ده گناه از او پاك مى‌كند. چنانچه او را ببوسد، خداوند صد حسنه برايش مى‌نويسد و صد گناه از او مى‌زدايد. هرگاه با او درآميزد، خداوند، هزار حسنه برايش مى‌نويسد و هزار گناه از او مى‌زدايد، و فرشتگان بر ايشان حاضر مى‌شوند. چون غسل كنند، آب بر هر تارِ مويى از آن دو نمى‌گذرد مگر آن كه خداوند [به ازاى هر تارِ مو] يك حسنه بر ايشان مى‌نويسد و يك گناه مى‌زدايد. اگر اين، در شبى سرد باشد، خداوند متعال به فرشتگان مى‌فرمايد: بنگريد اين دو بنده‌ام را كه در اين شب سرد، غسل كردند؛ از آن روى كه يقين دارند من خداوندگار آنان هستم.

شما را گواه مى‌گيرم كه آن دو را آمرزيدم. پس، اگر در اين آميزش، براى آن دو فرزندى بود، آن فرزند، خدمتكار ايشان در بهشت است».

آنگاه، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با دستش به سينه عثمان زد و فرمود: «اى عثمان! از روش من، روى متاب كه هر كس از روش من روى برتابد، روز قيامت، فرشتگان، راه را بر او مى‌گيرند و روىِ او را از حوض من مى‌گردانند».