تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٩ - تحليلى درباره عوامل تحكيم خانواده

امام على عليه السلام تعبير زيباى ديگرى نيز دارند:

مَوَدَّةُ ذَوِى الدِّينِ بَطيئَةُ الإنقِطاعِ، دائِمَةُ الثَّباتِ و البَقاءِ.[١]

دوستىِ دينداران، دير گسل است و ثبات و دوام آن، هميشگى است.

مدبّر حكيم جهان، به منظور شكل گرفتن نهاد خانواده، به طور طبيعى، دو همسر را با رشته محبّت، به هم پيوند داده است، چنان كه مى‌فرمايد:

«وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً.[٢]

و از نشانه‌هاى [عظمت‌] او اين كه از [نوع‌] خودتان همسرانى براى شما آفريد تا بدانها آرام گيريد، و ميانتان دوستى و رحمت نهاد».

و بدين ترتيب، با ارزش معنوى قائل شدن براى پيوند زناشويى، به اين نهاد، تقدّس بخشيده است.

پس، هر چه موجب تقويت محبّت و قداست خانواده شود، اين نهاد مقدّس را تحكيم مى‌بخشد، و هر چه از محبّت و قداست خانواده بكاهد، موجب سستى و فروپاشىِ خانواده مى‌شود.

نخستين گام در جهت تحكيم نهاد خانواده، رعايت آدابى است كه براى تشكيل خانواده در اسلام، مقرّر شده است.[٣] افزون بر اين، در احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام، رهنمودهاى بسيار ارزنده‌اى براى تقويت محبّت و قداست خانواده ارائه شده است كه مهم‌ترين آنها را به سه دسته مى‌توان تقسيم كرد:

[١]. غرر الحكم: ح ١٣٦٠. نيز ر. ك: دوستى در قرآن و حديث: ص ١٣٣( آنچه دوستى را پايدار مى‌كند).

[٢]. روم: آيه ٢١.

[٣]. ر. ك: ص ٧٥( بخش يكم/ فصل چهارم: آداب ازدواج و تشكيل خانواده).