تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨١ - ١ اظهار محبت

زن، بيشتر توصيه شده است.[١] از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده كه مى‌فرمايد:

قَولُ الرَّجُلِ لِلمَرأةِ: «إنّي احِبُّكِ» لا يَذهَبُ مِن قَلبِها أبَدا.[٢]

اين سخن مرد به زن كه: «دوستت دارم»، هرگز از دل زن، بيرون نمى‌رود.

در حديث ديگرى نيز از ايشان آمده:

إذا نَظَرَ العَبدُ إلى وَجهِ زَوجِهِ و نَظَرَت إلَيهِ، نَظَرَ اللّهُ إلَيهِما نَظَرَ رَحمَةٍ، فَإذا أخَذَ بِكَفِّها و أخَذَت بِكَفِّهِ، تَساقَطَت ذُنوبُهُما مِن خِلالِ أصابِعِهِما.[٣]

هرگاه بنده، به چهره همسرش و همسرش به چهره او بنگرد، خداوند به آن دو، با نگاه مهرآميز مى‌نگرد. پس هرگاه دست يكديگر را بگيرند، گناهان آن دو، از لاى انگشتانشان فرو مى‌ريزد.

همچنين اظهار محبّت نسبت به فرزندان،[٤] موجب گرم شدن هر چه بيشتر كانون خانواده مى‌شود:

المُؤمِنُ حَبيبُ اللّهِ، و وَلَدُهُ تُحفَةُ اللّهِ، فَمَن رَزَقَهُ اللّهُ وَلَدا فِي الإسلامِ فَليُكثِر قُبلَتَهُ.[٥]

مؤمن، دوست خداست و فرزند او هديه خدا. پس، هر كه خداوند در اسلام، به او فرزندى روزى كرد، بايد او را زياد ببوسد.

البته بايد توجّه داشت كه افراط در محبّت خانوادگى، به گونه‌اى كه موجب غفلت از خداوند متعال و ارزش‌هاى اسلامى و انسانى شود، به شدّت نكوهيده‌

[١]. ر. ك: ص ١٩١( محبّت دو جانبه ميان زن و شوهر).

[٢] ر. ك: ص ١٩٢ ح ٢٥٣.

[٣] ر. ك: ص ١٩٢ ح ٢٥٦.

[٤]. ر. ك: ص ١٩٥( بوسيدن فرزندان).

[٥] ر. ك: ص ١٩٤ ح ٢٦٤.