تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٢ - ٢ خوش خويى و خوش رفتارى

است. از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده كه خطاب به عبد اللّه بن مسعود مى‌فرمايد:

يَا ابنَ مَسعودٍ! إيّاكَ أن تَدَعَ طاعَةَ اللّهِ و تَقصِدَ مَعصِيَتَهُ شَفَقَةً عَلى أهلِكَ، لِأَنَّ اللّهَ تَعالى يَقولُ: «يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَ اخْشَوْا يَوْماً لا يَجْزِي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَيْئاً»[١].[٢]

اى پسر مسعود! مبادا دلسوزى براى خانواده‌ات، باعث شود كه طاعت خدا را وا نهى و نافرمانى‌اش را در پيش گيرى؛ زيرا خداوند متعال مى‌فرمايد: «اى مردم! از پروردگارتان پروا بداريد، و بترسيد از روزى كه هيچ پدرى، به كار فرزندش نمى‌آيد، و هيچ فرزندى نيز به كار پدرش نخواهد آمد».

بنا بر اين، قلمروِ دوستى و اظهار محبّت نسبت به خانواده، محدود به مقرّرات اسلامى است.

٢. خوش‌خويى و خوش‌رفتارى‌

يكى ديگر از عوامل تحكيم خانواده خوش اخلاقى است. از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده كه مى‌فرمايد:

حُسنُ الخُلقِ يُثبِتُ المَوَدَّةَ.[٣]

خوش‌خويى، دوستى را استوار مى‌كند.

اين وظيفه نيز ميان مرد و زن، مشترك است؛ امّا از آنجا كه مرد، رياست خانواده را به عهده دارد، درباره داشتن خوىِ نيكو، به او بيشتر توصيه شده است. از انَس بن مالك نقل شده كه از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد: ايمانِ كدام يك از

[١] لقمان: آيه ٣٣.

[٢] ر. ك: ص ١٩٨ ح ٢٦٩.

[٣]. تحف العقول: ص ٤٥.