حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٩٢ - 4 پرهيز از زدن، سنت پيامبر صلى الله عليه و آله

رفتار كنيد؛ مگر آن كه مرتكب فحشايى آشكار شوند. در اين صورت، از بستر آنان كناره بگيريد، و آنان را ملايم كتك بزنيد، و اگر از كار خلاف خود بازگشتند، بهانه‌اى بر آنان مجوييد».

نكته قابل تأمّل در اين حديث، آن است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در سال آخر زندگى خويش، كتك زدن معمولى را مختص به ارتكاب فحشا از سوى زن مى‌داند و آيه را به اين فرضِ خاص، اختصاص مى‌دهد.

٤. پرهيز از زدن، سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله‌

در حديثى به نقل از عايشه، آمده است:

ما ضرب رسول اللَّه صلى الله عليه و آله خادماً له و لا امرأة و لاضرب بيده شيئاً.[١]

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هيچ گاه خدمت‌گزار يا زن را تنبه نكرد و هيچ كسى را با دستانش نزد.

شيخ طوسى، روايتى را در كتاب المبسوط آورده كه بر اساس آن، فتوا داده است:

عن أبى سلمة عن فاطمة بنت قيس، أن أبا عمرو بن حفص، طلقها البتة، وهو غائب فأرسل إليها وكيله الشعير فسخطته، فقال: واللَّه ما لك علينا من شى‌ء فجاءت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فذكرت ذلك له، فقال: ليس لك نفقة فأمرها أن تعتد فى بيت امّ شريك، ثمّ قال تلك امرأة يغشاها أصحابى اعتدى عند ابن امّ مكتوم، فإنّه رجل أعمى تضعين ثيابك، فإذا حللت فأذنينى، قالت: فلما حللت ذكرت له أن معاوية بن أبى سفيان وأبا جهم خطبانى، فقال: أما أبو الجهم، فلا يضع عصاه عن عاتقه وأما معاوية فصعلوك لا مال له، انكحى اسامة.[٢]

ابو عمرو بن حفص، همسرش فاطمه دختر قيس را طلاق غيابى داد و برايش مبلغى جو فرستاد. چون دختر قيس، خشمگين گرديد، ابو عمرو به وى گفت: به خدا سوگند كه چيزى از آنِ تو بر ذمّه ما نيست! دختر قيس، با آمدن‌

[١]. سنن ابن ماجة، ج ١، ص ٦٣٨.

[٢]. المبسوط، ج ٤، ص ٢١٧.