حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٠٧ - نگاهى به آثار و انديشه هاى علامه شعرانى

نگاهى به آثار و انديشه‌هاى علّامه شعرانى‌[١]

آية اللَّه علّامه ميرزا ابو الحسن شَعرانى (م ١٣٥٢ ش)، از عالمان ذو الفنون است كه در بسيارى از علوم اسلامى، صاحب نظر و داراى تأليف است.[٢] يكى از حوزه‌هايى كه علّامه شعرانى در آن متبحّر بود و آثار بسيارى در آن به جا گذاشت و ديدگاه‌هاى ابتكارى و تازه‌اى در آن ارائه كرد، حديث و دانش‌هاى مرتبط با آن است.

او از معدود عالمانى است كه در دوران معاصر، تضلّع و خبرويتى كم‌نظير در حديث دارد. وى در غالب آثارش- كه در زمينه‌هاى مختلف تدوين شده-، به مباحث حديثى پرداخته است و البته آثار ويژه حديثى‌اش- كه نزديك به يك سوم آنها را تشكيل‌

[١]. اين مقاله، در سال ١٣٨٧ ش، به همايش بزرگداشت علّامه شعرانى، ارائه شده است.

[٢]. در باره شرح احوال و انديشه‌هاى علّامه شعرانى، تاكنون، اين آثار، تأليف و تدوين شده‌اند:

- فرزانه ناشناخته، قم: بوستان كتاب، ١٣٨٢؛

- ويژه نامه مجلّه نور علم، ش ٥٠- ٥١؛

- در ديار صالحان( شرح حال مقدّس تهرانى و علّامه شعرانى)، تهران: انتشارات جمهورى، ١٣٨٠؛

- مقالات كيهان انديشه، سعيد رحيميان، ش ٤٥- ٤٧ و ٤٩، سال ١٣٧١ و ١٣٧٢؛

- چهره درخشان قوامى واعظ، تهران: كتاب‌فروشى اسلاميه؛

- دايرة المعارف، قم: تشيّع، ج ٩، ص ٥٩٢؛

- در آسمان معرفت، حسن حسن‌زاده آملى، قم: تشيّع، ١٣٧٥؛

- زندگى‌نامه و خدمات علمى- فرهنگى ميرزا ابو الحسن شعرانى، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگى، ١٣٨٤.