حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٣٠٧ - الف نسخه ها

٦. در عموم احوال و معاش ايشان، چهل و هفت فصل: در باره پوشش، عادات، خواب و بيدارى، سوارى، خريد و فروش، در درمان‌ها كه فصل‌هايى را شامل مى‌گردد (بطن، طاعون، وبا، استسقا، جراحات و سوختگى، داغ كردن، عرق النساء، خستگى مزاج، خارش بدن، ذات الجنب، دردسر، طعام و شراب بيمار، و ...)، امر مسكن رفتن، كلام و سكوت و خنديدن ايشان، شارب، جهاد و آداب آن.

خاتمه، در حديث‌هايى كه صحّت آن ثابت نشده.

كار فيروزآبادى در ٨٠٤ ق/ ١٤٠٢ م از سوى ابو الجواد محمّد بن محمود مخزومى حنفى مصرى، به عربى ترجمه شده و به همان نام سفر السعادة شناخته شده و در قاهره چاپ شده است. شيخ عبد الحق دهلوى، اين ترجمه عربى را به نام الطريق القويم فى شرح صراط المستقيم (هف) به فارسى ترجمه و شرح كرده است.[١] اينك به اجمال، كارهاى انجام شده در باره سفر السعادة را گزارش مى‌كنيم:

الف. نسخه‌ها

استاد منزوى، نسخه‌هاى متن فارسى را اين چنين گزارش كرده است:

آغاز: بعد از حمد و ثناى حضرت كبريا و درود بى‌انتها بر سرور انبيا، معلوم باد طايفه.

مشترك ٣/ ٢١٠٩، همان جا ٤/ ٢٣٦٦، با دو نام بالا (٧ نسخه)، همان جا ١٠/ ٢١٨ (نامش)؛ نسخه‌ها ٢/ ١٢٦٨، با دو نام بالا (١ نسخه)، همان جا ٦/ ٤٤٨٧ با دو نام بالا (١٠ نسخه)؛ الذريعة ٩/ ٢٥٨، ديوان دهلوى؛ استورى ١٨٠ ش ٢٢٤، ١٢٥٣؛ برگل ٢/ ٧٨١ ش ٢٩٤؛ برگل روسى ١/ ٥٥١؛ كشف الظنون ٢/ ٩٩١ سفر السعادة؛ معجم المطبوعات ٢/ ١٤٧٠

[١]. فهرستواره كتاب‌هاى فارسى، ج ٢، ص ١٦٨٥.