حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٢٨ - 1 مرور منابع پيشين

- مراتب حديث؛

- نقل به معنا؛

- جعل حديث؛

- نقد حديث.

نويسنده مقاله، در بخش نقد حديث، اين موضوعات را بررسى كرده است: سنجش روايات با ملاك‌هاى قرآنى؛ نقد روايى احاديث؛ نقد عقلايى روايات؛ نقد تاريخى روايات؛ نقد اسرائيليات؛ نفى حجّيت از خبر واحد در معارف دين.

اين مقاله، از جهتى جامعيت دارد كه آن را محدود به يك حوزه حديثى نكرده است؛ ولى از سوى ديگر، محدود به دو اثر حديثىِ علّامه شعرانى است.

سه. «علّامه شعرانى، قرآن‌پژوهى فرزانه»، على نصيرى، چاپ شده در كتاب فرزانه ناشناخته، ص ١٣٤- ١٧٣.

اين مقاله، بر پايه كتاب نثر طوبى، تحرير شده است و داراى چهار فصل بدين ترتيب است:

- مباحث قرآنى؛

- مباحث روايى؛

- مباحث فلسفى- كلامى؛

- مباحث سياسى- اجتماعى؛

چنان كه ملاحظه مى‌شود، يك فصل از اين مقاله، به مباحث روايى اختصاص دارد و در آن، اين عناوين، مورد بحث قرار گرفته است: توجّه به اسرائيليات؛ تضلّع علّامه در حديث‌پژوهى؛ ديدگاه علّامه شعرانى، در باره روايات تفسيرى اهل بيت عليهم السلام.

چهار. «حجّيت و نقش دانش‌هاى بشرى، در فهم و نقد روايات از ديدگاه علّامه شعرانى»، عليرضا طبيبى، فصل‌نامه علوم حديث، ش ٤٨، تابستان ١٣٨٧.

نويسنده در اين مقاله- كه بخشى از پايان‌نامه دكترى تخصصى وى است- به حجّيت و