حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ١٩٦ - 6 ابو الوليد سليمان بن خلف بن سعد بن ايوب الباجى(423 - 494 ق)
و استدلالهاى فقهى را به گستردگى گزارش مىكند و اقوال صحابه و تابعيان را در هر مسئله مىآورد.
التمهيد، چندينبار و با تحقيقهاى متفاوت، به چاپ رسيده است:
- تحقيق: مصطفى بن احمد العلوى و محمّد عبد الكبير البكرى، ٢٦ جلد، مراكش: دار الحديث الحسنية، ١٣٨٧ ق/ ١٩٦٧ م؛
- تحقيق: سعيد احمد اعراب، ١٤ جلد، مغرب: وزارة الاوقاف و الشئون الإسلامية، ١٤٠٣ ق/ ١٩٨٣ م؛
- تحقيق: اسامة بن ابراهيم، ١٧ جلد، قاهرة، ١٤٢٠ ق/ ١٩٩٩ م؛
- تحقيق: عبد الرزّاق المهدى، ٩ جلد، بيروت: دار احياء التراث الغربى، ١٤٢٠ ق/ ٢٠٠٠ م؛
- تحقيق: محمود شاكر، ١٠ جلد، بيروت: دار احياء التراث العربى، ١٤٢٥ ق/ ٢٠٠٧ م.
همچنين التمهيد والاستذكار ابن عبد البر و القبس ابن عربى، در يك مجموعه، و با عنوان موسوعة شروح الموطأ، در ٢٥ جلد در قاهره، به سال ١٤٢٦ ق/ ٢٠٠٥ م، به چاپ رسيده است.
٦. ابو الوليد سليمان بن خلف بن سعد بن ايّوب الباجى (٤٢٣- ٤٩٤ ق)
وى را محدّث، فقيه و متكلّم ناميدهاند كه مدتى در اندلس، حديث فراگرفت و سپس به شرق رفت و از ابوذر هروى، ابو على بغدادى، مقرّى و صيمرى، حديث آموخت. مدّت اقامتش در شرق، سيزده سال بود و سپس به اندلس بازگشت. وى در سفر به شرق، در بغداد، دمشق و حجاز حضور يافت.[١]
[١]. المنتقى، ج ١، ص ٤- ٦.