حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٩٤ - ٥ آويزان كردن عصا، براى ترساندن زن هاى نافرمان

آويزان كنند، تا اهل و عيال، بترسند و مرتكب عصيان و نافرمانى نشوند. نمونه‌اى از اين روايات چنين است:

علّق السوط حيث يراه اهل البيت.[١]

تازيانه را در جايى آويزان كن كه اهل خانه ببينند.

علقوا السوط حيث يراه أهل البيت، فإنّه أدب لهم.[٢]

تازيانه را در جايى آويزان كنيد كه اهل خانه ببينند. پس اين، سبب ادب شدن آنهاست.

عن ابى الدرداء قال: اوصانى خليلى ابو القاسم صلى الله عليه و آله فقال: انفق من طولك على اهلك و لا ترفع عصاك اخفّهم فى اللَّه.[٣]

ابو دردا مى‌گويد: دوستم پيامبر صلى الله عليه و آله به من توصيه كرد و فرمود: «از توان مالى، بر اهل و عيالت انفاق كن. عصا را بالا مبر، و به خاطر خدا بر ايشان آسان بگير».

در پايان، يادآورى مى‌گردد كه اصول ياد شده بر پايه نقل‌هاى مكرّر و همسو با آيات قرآن كريم شكل گرفته‌اند. اگر در لابه‌لاى سخنان منسوب به پيامبر صلى الله عليه و آله، مطالبى يافت شود كه با اين اصول، همخوانى و سازگارى ندارد، يا مجعولاتى است كه فرهنگ‌هاى غير دينى، بر ما تحميل كرده‌اند و يا اين كه ناظر به شرايط فرهنگى خاصّ بوده و قابل تعميم به همه دوران‌ها و زمان‌ها نيست و گاه نيز در ضمن عمليات نقل، تصحيف و تحريف‌هايى صورت پذيرفته كه سخن را با اين اصول، ناسازگار مى‌كند. توجّه به اين سه نكته، در رفع تعارض و ناسازگارى‌ها لازم است.

البته تحليل و حكم به اين كه چنين روايت‌هايى در كدام‌يك از اين موارد قرار مى‌گيرد، امرى تخصّصى است كه كارشناسى‌هاى متناسب به خود را مى‌طلبد و در اين وادى نمى‌توان بدون داشتن تخصّص‌هاى لازم، گام برداشت.

[١]. كنز العمّال، ج ٦١، ص ٣٧١، ح ٤٤٩٤٦.

[٢]. همان، ح ٤٤٩٤٨.

[٣]. همان، ص ٥٦٠، ح ٤٥٨٧٢.