حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ١٦٦ - ج نمونه هايى از عرض اخبار بر قرآن
پيامبر صلى الله عليه و آله، از خداوند خواست تا اين عذابها را بر مسلمانان نازل نكند، مخالف صريح قرآن مىداند:
و هذه الروايات على كثرتها و ان اشتملت على القوية والضعيفة من حيث اسنادها، موهونة جميعاً بمخالفتها لظاهر الآية، فانّ قوله فى الآيتين التاليتين: «وَ كَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ ...»[١]. تهديد صريح بالوقوع.[٢]
اين روايتْ با فراوانىاش، گرچه بر قوى و ضعيف از جهت سند مشتمل است، لكن تمام آنها به اين دليل كه با ظاهر آيه، مخالفت دارند، سُست و مردودند؛ چرا كه سخن خداوند در دو آيه بعد، به صراحت، تهديد به وقوع اين امر دارد.
٩. شهيد سيّد محمّدباقر صدر، روايات مربوط به نكوهش قبايل و طوايف را مخالف روح قرآن مىشمرد:
فمثلًا لو وردت، رواية فى ذمّ طائفة من الناس و بيان فسقهم فى الخلق أو أنّهم قسم من الجن، قلت أن هذا مخالف مع الكتاب الصريح فى وحدة البشرية جنساً و حسباً و مساواتهم فى الانسانية و مسؤلياتها مهما اختلفت اصنافهم والوانهم.[٣]
در مَثَل، اگر روايتى در نكوهش طايفهاى از مردم وارد شود و آنان را ذاتاً فاسد و يا گروهى از جنّيان معرفى كند، مىگويم: اين روايت، با صريح قرآن در وحدت انسانها از جهت نسب و ذات، و مساوات آنها در انسانيت، و مسئوليت از هر رنگ و نژاد، مغايرت دارد.
١٠. برخى از محقّقان، روايت ابوهريره در شأن نزول آيه «أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلى نِسائِكُمْ»[٤] را مخالف قرآن دانسته و مردود مىشمرند، با اين توضيح:
مىتوان گفت كه دو روايت ابو هريره، مخالف قرآن است؛ پس بايد مردود شناخته شود. قبلًا روشن شد كه عبارت «هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ»،[٥] مىخواهد بگويد كه آميزش با همسران در شبهاى ماه رمضان، بدين علت مجاز اعلام شد كه نياز طبيعى انسان را برطرف مىكند و به تعادل جسم و روح و در نهايت، به
[١]. سوره انعام، آيه ٦٦.
[٢]. الميزان، ج ٧، ص ١٥٠.
[٣]. تعارض الأدلّة الشرعية، ص ٣٣٤.
[٤]. سوره بقره، آيه ١٨٧.
[٥]. سوره بقره، آيه ١٨٧.