حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٩١ - 3 زدن، مشروط به ارتكاب فحشاى روشن و آشكار از سوى زن

إنّى أتعجّب ممن يضرب امرأته وهو بالضرب أولى منها، لا تضربوا نساءكم بالخشب، فإنّ فيه القصاص، ولكن اضربوهن بالجوع والعرى، حتّى تربحوا فى الدنيا والآخرة.[١]

در شگفتم از مردى كه همسرش را كتك مى‌زند، در حالى كه خود، به كتك خوردن، سزاوارتر است. زنان را با چوب كتك نزنيد كه قصاص دارد؛ بلكه زنان را با گرسنگى و برهنگى، تنبيه كنيد تا در دنيا و آخرتْ سود ببَريد.

ابن جريج ... سأل النبى صلى الله عليه و آله: ما حق امرأتى علىَّ؟ قال: تطعمها إذا طعمت، وتكسوها إذا اكتسيت، ولا تضرب الوجه، ولا تقبح.[٢]

ابن جريج ... از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد: همسرم چه حقّى بر من دارد؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:

«هرگاه غذا خوردى، به او نيز غذا بدهى، هرگاه پوشاك تهيه كردى، براى او نيز فراهم سازى، و هيچ گاه به صورتش آسيب نرسانى و او را زشت نخوانى».

٣. زدن، مشروط به ارتكاب فحشاى روشن و آشكار از سوى زن‌

عن سليمان بن عمرو بن الأحوص، حدّثنى أبى أنّه شهد حجة الوداع مع رسول اللَّه صلى الله عليه و آله. فحمد اللَّه وأثنى عليه، وذكر و وعظ، ثم قال: استوصوا بالنساء خيراً فإنهن عوان عندكم، ليس تملكون منهن شيئاً غير ذلك، إلّاأن يأتين بفاحشة مبينة. فإن فعلن فاهجروهن فى المضاجع واضربوهن ضرباً غير مبرح. فإن أطعنكم فلا تبغوا عليهن سبيلًا.[٣]

سليمان بن عمرو مى‌گويد: پدرم در حجّة الوداع، با پيامبر صلى الله عليه و آله بود. پيامبر صلى الله عليه و آله سپاس خدا را گفت و مردم را موعظه كرد. آن گاه فرمود: «زنان را به نيكى سفارش كنيد؛ زيرا آنان اسير دست شما هستند. جز نيكو، حق نداريد با آنان‌

[١]. همان، ص ٣.

[٢]. المصنّف، ابن ابى شيبه، ج ٧، ص ١٤٨.

[٣]. سنن ابن ماجة، ج ١، ص ٥٩٤، ش ١٨٥١. نيز، ر. ك: همان، ج ٢، ص ١٠٢٥؛ المصنّف، ابن ابى شيبه، ج ٦، ص ١٧٣؛ سنن الترمذى، ج ٣، ص ٤٦٧، ح ١١٦٣.