حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ١٥٤ - الف دسته بندى روايات عرض حديث بر قرآن

فخذوه ... فردّوه؛[١]

فهو باطل.[٢]

از ميان اين دوازده حديث، تنها سه مورد به تعارض روايات برمى‌گردد؛ يعنى شماره ١، ٦ و ٧.

از امام رضا عليه السلام، يك حديث و آن هم در صورت تعارض روايات منقول است و در آن، چنين حكم شده است:

فاتبعوا ما وافق الكتاب ....[٣]

از امام هادى عليه السلام يك روايت بدين عبارت، منقول است:

فإذا شهد القرآن بتصديق خبر و تحقيقه ... لزمهم الإقرار به.[٤]

همين مضمون، با اختلاف نسخه‌اى در الاحتجاج نيز روايت شده است.[٥] البته اين روايت، در پاسخ به پرسشى در باره اختلاف امّت در مضامين و مفاهيم دينْ صادر شده است.

در دو روايت، با تعبير «عن الأئمّة» و «عنهم» اين عبارتْ منقول است:

فخذوه ... فاطرحوه أو رواه.[٦]

چنان كه ملاحظه شد، از ميان اين روايت‌ها تنها سه مورد در احاديث امام صادق عليه السلام و يك مورد در حديث امام رضا عليه السلام و احتمالًا روايت امام هادى عليه السلام، به موارد تعارض احاديث، مربوط است و ديگر روايات، اشاره‌اى به اين مطلب ندارند.

پس از عرضه تفصيلى اين احاديث، آنچه به نظر مى‌رسد، اين است كه همه اين روايت‌ها، يك زبان و پيام دارند و مى‌خواهند حديث حجّت از لاحجّت و معتبر را از غير

[١]. بحار الأنوار، ج ٢، ص ٢٣٥، ح ٢٩.

[٢]. المحاسن، ج ١، ص ٢٢١، ح ١٢٩.

[٣]. عيون أخبار الرضا، ج ٢، ص ٢٠.

[٤]. تحف العقول، ص ٤٥٨.

[٥]. الاحتجاج، ج ٢، ص ٤٥.

[٦]. تهذيب الأحكام، ج ٧، ص ٢٧٥؛ الاستبصار، ج ١، ص ١٩٠.