حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٠٨ - الف آثار حديثى علامه شعرانى

مى‌دهد-، جاى خود دارد.

از مجموع ٦٣ اثرى كه به نام ايشان ثبت شده، بيست مورد آن، به حوزه مباحث حديثى مربوطاند.[١] فعّاليت‌هاى علمى علّامه شعرانى در حوزه حديث، عمدتاً به تعليقه و شرح بر كتب روايى و نيز تصحيح و ترجمه آنها محدود است. وى بجز رساله‌اى مختصر در درايه، اثر مستقلى در حوزه علوم حديث ندارد. به سخن ديگر مى‌توان گفت كه تلاش عمده وى در تبيين و ارائه معارف حديثى، ارائه متون حديث و يا عمومى‌سازى معارف حديثى (از جمله از طريق ترجمه) بوده است.

اين نوشتار، تلاش مى‌كند تا نگاهى كلّى به آثار و انديشه‌هاى اين عالم فرزانه بيندازد و مطالب خود را در سه بخش، ارائه مى‌كند:

آثار حديثى علّامه شعرانى؛

انديشه‌هاى علم الحديثى علّامه شعرانى؛

طرح تدوين موسوعه انديشه‌هاى حديثى علّامه شعرانى.

الف. آثار حديثى علّامه شعرانى‌

آثار حديثى علّامه شعرانى، در چهار حوزه: تعليقه و شرح، ترجمه، تصحيح و تأليف، دسته‌بندى مى‌شوند. يكى از ويژگى‌هاى علّامه شعرانى، اين بود كه زمانى دست به قلم مى‌زد كه بخواهد نكته‌اى نو و ابتكارى بازگويد يا اشتباهى را اصلاح كند و يا دانش گذشتگان را در لباس متقن و علمى براى نخبگان در دسترس قرار دهد و يا دانش گذشتگان را عمومى سازد. بر اين پايه، اكثر نوشته‌هاى اين عالمِ فرزانه، تعليقه و تحشيه و يا تصحيح و ترجمه‌اند، چنان كه از ايجاز و اختصار هم برخوردارند.

[١].« كتاب‌شناسى و مقاله‌شناسى علّامه شعرانى»، فرزانه ناشناخته، ص ٢٤٨- ٢٥٧؛« انديشه و حيات علّامه شعرانى»، سعيد رحيميان( كيهان انديشه، ش ٤٥ آذر و دى ١٣٧١)، ص ٨٣.