حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ١٥١ - الف دسته بندى روايات عرض حديث بر قرآن

احاديث ديگر نيز احتمال نقل به معنا و تكرارى بودن وجود دارد، كه از اين احتمال، صرف نظر شد. در اين هفت حديث چنين حكم شده است:

- فلم أقله، و أنا قلته؛[١]- فهو منّى، فليس منّى؛[٢]- فهو منّى و أنا قلته، فليس منّى و لم أقله؛[٣]- فهو عنّى، فليس عنّى؛[٤]- فخذوها، فدعوها؛[٥]- فأنا قلته، فليتبوأ مقعده من النّار؛[٦] در ميان احاديث غير منقول از پيامبر صلى الله عليه و آله، حديثى از ابن عبّاس است كه مى‌گويد: «هر گاه شنيديد كه از پيامبر صلى الله عليه و آله حديث نقل كردم و آن را در كتاب خداوند نيافتيد و يا نزد مردم نيكو شمرده نمى‌شد، بدانيد كه بر من، دروغْ بسته شده است».[٧] حديث ديگرى نيز از امام باقر عليه السلام منقول است كه ايشان حكم فرمود: «اگر مطلبى از ما به شما رسيد و آن را موافق قرآن يافتيد، پس آن، از گفتار ماست، و اگر موافق قرآن نبود، پس درنگ كنيد و آن را بر ما عرضه داريد تا برايتان شرح دهيم».[٨] حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام نقل شده كه مى‌فرمايد:

ما وافق كتاب اللَّه فخذوه و ما خالفه فدعوه.[٩]

آنچه را موافق كتاب خداست، اخذ كنيد و آنچه را با آن مخالف است، رها سازيد.

ناگفته نماند كه در منابع اهل سنّت، در يك روايت كه به دو سند منقول است، اين تعبير

[١]. مجمع الزوائد، ج ١، ص ١٧٠؛ المعجم الكبير، ج ٢١، ص ٢٤٤؛ كنز العمّال، ج ١، ص ١٩٦.

[٢]. سنن الدارقطنى، ج ٤، ص ١٣٣؛ الكفاية فى علم الدراية، ص ٤٧٠؛ أحكام القرآن، ج ١، ص ٦٢٩.

[٣]. تثبيت الإمامة، ص ٩؛ كنز العمّال، ج ١، ص ١٧٩ و ١٩٦.

[٤]. أحكام القرآن، ج ٣، ص ٣٨.

[٥]. كنز العمّال، ج ١، ص ١٩٦.

[٦]. همان، ص ٢٣.

[٧]. نزهة الناظر و تنبيه الخاطر، ص ١٠٢.

[٨]. سنن الدارمى، ج ١، ص ١٤٦.

[٩]. تاريخ اليعقوبى، ج ٢، ص ٣٨.