حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٨٤ - 1 بهشت، زير پاى مادران

فرمود: «هميشه مواظب مادرت باش كه بهشت، همان جاست».

إنّ الجنّة تحت رجل المرأة.[١]

بهشت، زير پاى زن است.

الجنّة تحت أقدام الامّهات.[٢]

بهشت، زير پاهاى مادران است.

الزم رجلها فإنّ الجنّة تحت اقدامها.[٣]

مواظب مادرت باش كه بهشت، زير پاهاى اوست.

قال عمر: كنّا مع رسول اللَّه صلى الله عليه و آله على جبل فأشرفنا على واد فرأيت شاباً يرعى غنماً له أعجبنى شبابه، فقلت: يا رسول اللَّه صلى الله عليه و آله وأىّ شابّ لو كان شبابه فى سبيل اللَّه؟

فقال النبى صلى الله عليه و آله: «يا عمر! فلعلّه فى بعض سبيل اللَّه وأنت لا تعلم ثمّ دعاه النبى صلى الله عليه و آله فقال: يا شاب! هل لك من تعول قال: نعم، قال: من، قال: امّى، فقال النبى صلى الله عليه و آله:

ألزمها فإنّ عند رجليها الجنّة.[٤]

عمر مى‌گويد: با پيامبر صلى الله عليه و آله، بر بلنداى كوهى قرار داشتيم كه از آن جا بر سرزمينى مشرف بوديم. جوانى را ديدم كه چوپانى مى‌كند. از جوانى‌اش خوشم آمد. گفتم:

اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، چه جوانى! كاش جوانى‌اش در راه خدا بود!

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى عمر! شايد در راه خداست و تو نمى‌دانى».

پس پيامبر صلى الله عليه و آله، جوان را فراخواند و فرمود: «اى جوان! آيا خانواده دارى؟».

گفت: آرى.

فرمود: «چه كسى؟».

گفت: مادرم.

فرمود: «مواظب او باش كه بهشت، پيش پاهاى اوست».

انّ جاهمة أتى النبى صلى الله عليه و آله فقال: إنّى اردت ان اغزو وجئت استشيرك فقال: أ لك‌

[١]. الطبقات الكبرى، ج ٤، ص ٢٧٤.

[٢]. كنز العمّال، ج ١٦، ص ٤٦١، ش ٤٥٤٣٩.

[٣]. همان، ص ٤٦٢، ش ٤٥٤٤٣.

[٤]. همان، ج ٤، ص ٦٠٧، ش ١١٧٦٠.