حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٨٨ - 1 منع از زدن و دادن اجازه زدن با اكراه

را بخشيدم؛ از نو آغاز كن».

المرأة فى حملها إلى وضعها إلى فصالها كالمرابط فى سبيل اللَّه، وإن ماتت فيما بين ذلك فإنّ لها أجر شهيد.[١]

زن، از هنگام باردارى تا هنگام شير گرفتن كودك، مانند رزمنده در راه خداست و اگر در اين مدّت جان بدهد، پاداش شهيد دارد.

المرأة إذا حملت كان لها أجر الصائم القائم المخبت المجاهد فى سبيل اللَّه، وإذا ضربها الطلق فلا تدرى الخلائق، ما لها من الأجر، فإذا وضعت كان لها بكل مصة أو رضعة أجر نفس تحييها، فإذا فطمت ضرب الملك على منكبيها وقال: استأنفى العمل.[٢]

زن، وقتى حامله مى‌شود، ثواب روزه‌دارِ عابدِ مجاهدِ در راه خدا را خواهد داشت. و هنگامى كه درد زايمان مى‌گيرد، موجودات نمى‌دانند كه او چه پاداشى دارد. وقتى فارغ مى‌شود، هر شير دادن يا مك زدن، به سان زنده كردن يك جان، ارزش دارد. وقتى كودك را از شير مى‌گيرد، فرشته‌اى به كتفش مى‌زند و مى‌گويد: كار را از سر بگير.

ه. منع از خشونت عليه زنان‌

بررسى سخنان و رفتار پيامبر صلى الله عليه و آله نشان مى‌دهد كه ايشان در صدد محو رفتار خشونت‌آميز عليه زنان در جامعه انسانى و در ميان مسلمانان بود. احاديثى را كه در اين باره از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده، به چند گروه مى‌توان تقسيم كرد:

١. منع از زدن و دادن اجازه زدن با اكراه‌

[١]. كنز العمّال، ج ١٦، ص ٤١١، ح ٤٥١٥٩؛ مجمع الزوائد، ج ٤، ص ٣٥.

[٢]. كنز العمّال، ج ١٦، ص ٤١١، ح ٤٥١٦٠.