حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٣٧ - ب مصادر اهل سنت

امام باقر عليه السلام روايت‌هاى متعدّدى منقول است. توضيحاتى نيز از كتاب‌هايى مانند قانون ابن سينا ضميمه شده است. تلخيص اين كتاب، توسّط ابراهيم مجمل جميل و نشأت المصرى، تصحيح شده و در قاهره (مكتبة القرآن) به چاپ رسيده است.

٧. المنهل الروى فى الطبّ النبوى، محمّد بن احمد بن على بن طولون الدمشقى (٨٨٠- ٩٥٣ ق)، مراجعه و تعليق: الشيخ زهير عثمان الجعيد، بيروت: دار ابن زيدون، ١٤١٦ ق/ ١٩٩٦ م، ٢٩٤ ص.

ابن طولون در مقدّمه مى‌گويد:

از ديرباز، محدّثان، به گردآورى روايات پزشكى اهتمام داشته‌اند. برخى اين روايت‌ها را با اسناد مى‌نوشتند، مانند ابن نعيم اصفهانى و ابو المحاسن بن عبد الهادى و برخى آنها را با حذف سند، جمع‌آورى مى‌كردند، مانند ذهبى و سيوطى.

سپس مى‌گويد:

من كتابى به روش دسته اوّل فراهم ساختم؛ ولى احساس كردم كه تمايل به گونه دوم، بيشتر است. از اين رو، كتاب المنهل الروى را نوشتم.

در مقدّمه، مانند سيوطى مى‌نويسد:

احاديث صحيح، حسن و ضعيف و آثار موقوف و مقطوع را در اين كتاب جاى دادم.

همچنين، نويسنده براى احاديث، شرح و توضيحى نوشته است؛ ولى ساختار و نظم كتاب، معلوم نيست. ضمناً معلوم نيست كه چاپ كتاب بر پايه كدام نسخه انجام گرفته است. تنها يك مقدّمه دو صفحه‌اى در شرح حال ابن طولون، آغازگر كتاب است.[١]

[١]. در كتب فهارس اهل سنّت، از كتاب‌هاى ديگرى نيز ياد شده كه تاكنون به چاپ نرسيده و يا نسخه‌اى از آن در دست نيست كه از اين نويسندگان مى‌توان ياد كرد: ١. ابن السنى( م ٣٦٤ ق)؛ ٢. ابن ابى عاصم( م ٢٧٨ ق)؛ ٣. ابن طرخان( م ٧٢٠ ق)؛ ٤. عبد الملك ابن حبيب( م ٢٣٨ ق)؛ ٥. ابن ساعد( م ٧٤٩ ق)؛ ٦. المقدسى الحنبلى؛ ٧. ضياء الدين المقدسى( م ٦٤٢ ق)؛ ٨. حبيب النيسابورى؛ ٩. الصفتى الزينى؛ ١٠. قسطلانى؛ ١١. ابن حزم( م ٤٥٦ ق)؛ ١٢. السخاوى( م ٩٠٢ ق)؛ ١٣. يوسف بن محمّد السرمدى( م ٧٧٦ ق)؛ ١٤.