حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٧٨ - 2 بعد علمى

و آن گاه كه اين محدّث بزرگ، عقايد و باورهايش را بر امام هادى عليه السلام عرضه داشت، امام به وى فرمود:

مرحباً بك، أنتَ وليُّنا حقّاً.[١]

آفرين بر تو، كه به حق، دوستدار مايى!

همچنين امام رضا عليه السلام به وى فرمود:

أبلغ عنّى أوليائى السلام.[٢]

سلام مرا به دوستانم برسان.

شيخ صدوق او را با اين تعبير ستوده است:

كان مرضيّاً.[٣]

او مورد رضايت [پيشوايان دينى‌] بود.

و شيخ طوسى، هنگامى كه نام او را در رجال آورده، تعبير «رضى اللَّه عنه» برايش ذكر كرده است.[٤] علّامه حلّى در مدحش مى‌فرمايد:

كان عابداً ورِعاً.[٥]

او عبادت‌پيشه و پارسا بود.

اين همه، از منزلت روحى بلند اين محدّث والامقام خبر مى‌دهد.

٢. بُعد علمى‌

در كتب فهارس، برايش دو كتاب برشمرده‌اند: خطب امير المؤمنين عليه السلام و يوم و ليلة.[٦] گرچه اين دو كتاب، به دست ما نرسيده‌اند.

[١]. التوحيد، ص ٨١، ح ٣١.

[٢]. الاختصاص، ص ٢٤٧.

[٣]. كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٤٦٨.

[٤]. رجال الطوسى، ص ٣٨٧، ش ٥٧٠٦.

[٥]. خلاصة الأقوال، ص ٢٢٦، ش ٧٥٥.

[٦]. رجال النجاشى، ص ٢٤٧- ٢٤٨، ش ٦٥٣؛ خاتمة مستدرك الوسائل، ج ٤، ص ٤٠٤.