حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ١٦٥ - ج نمونه هايى از عرض اخبار بر قرآن

مى‌نويسد:

اقول: والرواية لا توافق بظاهرها الاصول الكلّية المستخرجة من الكتاب والسنّة.[١]

مى‌گويم: ظاهر اين روايت، با اصول كلّىِ به دست آمده از قرآن و سنّت، سازگارى ندارد.

٦. همچنين روايت الدر المنثور در تفسير برخى از آيات مربوط به حضرت يوسف عليه السلام را مخالف قرآن مى‌داند:

والرواية تخالف صريح كلامه تعالى حيث يذكر انّ اللَّه اجتباه واخلصه لنفسه و انّ الشيطان لا سبيل له إلى من اخلصه اللَّه لنفسه و كيف يستقيم لمن هَمَّ على افحش معصية و انساه الشيطان ذكر ربه ثمّ كذب فى مقاله.[٢]

اين روايت، با صريح سخن خداوند، مخالفت دارد كه مى‌فرمايد: يوسف را برگزيده و او را براى خود، خالص گردانيد و شيطان را بر خالص‌شدگان الهى، راهى نيست. بر اين اساس، چگونه ممكن است كه يوسف، به زشت‌ترين عمل دست زند و شيطان، او را از ياد خداوند، غافل گرداند و سپس دروغ بر زبان آورد.

٧. علّامه طباطبايى همچنين روايات مربوط به پيامبرى برادران يوسف عليه السلام را چنين نقد مى‌كند:

اقول: و فى الروايات من طرق اهل السنّة و فى بعض الضعاف من روايات الشيعة انّهم كانوا انبياء و هذه الروايات مدفوعة بما ثبت من طريق الكتاب والسنّة والعقل من عصمة الانبياء.[٣]

مى‌گويم: روايت اهل سنّت و برخى روايت‌هاى ضعيف شيعه، دلالت دارند كه آنان پيامبر بودند. اين روايت‌ها با آنچه از قرآن و سنّت و دليل عقلى بر عصمت پيامبران اقامه شده، مردود مى‌شود.

٨. نيز در تفسير آيات رفع عذاب از امّت اسلامى،[٤] رواياتى را كه دلالت مى‌كند

[١]. الميزان، ج ٧، ص ٢١١.

[٢]. الميزان، ج ١١، ص ١٦٧.

[٣]. همان، ص ٢٥٢.

[٤]. سوره انعام، آيه ٦٥.