وسيع و گسترده استعمارگران خارجى به سرزمين‌هاى اسلامى و ... تشديد گرديد. «١» «مجتهد» كسى است كه حكم خدا را از منابع چهارگانه كتاب، سنّت، عقل و اجماع استنباط مى‌كند. مجتهدى كه از او تقليد مى‌كنند بايد داراى صفات بلوغ، عقل، عدالت، تقوا، حلال‌زادگى، تشيّع دوازده امامى، ذكوريت، شجاعت، اعلميت، عدم گرايش به دنيا و مانند آن باشد. «٢» علاوه بر آن، لازم است با علومى همچون صرف، نحو، معانى بيان، تفسير قرآن، رجال، منطق، تاريخ، اقتصاد و سياست آشنا باشد «٣» و نيز آگاه به زمان و مكان بوده و در صورت انتخاب به زعامت و رهبرى جامعه اسلامى، از مديريت و بينش سياسى اجتماعى نيز برخوردار باشد. «٤» بر اين اساس، اعتقاد تاريخى به لزوم تقليد از مجتهدان صالح، عادل و متقى، شيعه را بر آن داشته كه رأى و نظر مجتهدان و فقها را رأى و نظر خداوند بداند و در نهايت خلوص و ايثار، به آن عمل نمايد. از اين رو، شيعيان بر پايه آراء مجتهدان و فقها عليه حاكميت‌هاى ظالم و غاصب شوريده و با غيرمشروع دانستن سلطنت، طومار سلاطينى چون محمد رضا پهلوى را در هم پيچيدند و ولايت فقيهان (ولايت مطلقه فقيه) را جايگزين آن كردند. «٥» جهاد و شهادت‌ جهاد و شهادت در راه خدا، با عزّت و سربلندى شيعه رابطه‌اى مستقيم دارد؛ زيرا جهاد فى سبيل الله چه به پيروزى برسد و چه با شكست مواجه شود، چه انسان جهادگر كشته شود و چه بكشد، پيروز است و اجرش بهشت جاويد خواهد بود. چنين اعتقادى همراه با آرمان ظلم‌ستيزى و عدالت‌خواهى، حيات و سعادت شيعه را در سراسر تاريخ‌