همين سبب، در حكومت اسلامى، به جاى مجلس قانون‌گذارى، كه يكى از سه دسته حكومت‌كنندگان را تشكيل مى‌دهد، مجلس برنامه‌ريزى وجود دارد.» «١» ٣- هدف حكومت اسلامى؛ برقرارى عدالت:
«ائمّه و فقهاى عادل موظفند كه از نظام و تشكيلات حكومتى براى اجراى احكام الهى و برقرارى نظام عادلانه اسلام و خدمت به مردم استفاده كنند. صِرف حكومت براى آنان جز رنج و زحمت چيزى ندارد. منتها چه بكنند؟ مأمورند انجام وظيفه كنند. موضوع ولايت فقيه، مأموريت و انجام وظيفه است.» «٢» ٤- حكومت اسلامى؛ حكومتى مردمى:
«حكومت جمهورى اسلامى مورد نظر ما از رويّه پيامبر اكرم (ص) و امام على عليه‌السلام الهام خواهد گرفت و متّكى به آراء عمومى ملت مى‌باشد و نيز شكل حكومت با مراجعه به آراء ملت تعيين خواهد گرديد «٣» ... ما كه حكومت اسلامى مى‌گوييم، مى‌خواهيم يك حكومتى باشد كه هم دلخواه ملت باشد و هم حكومتى باشد كه خداى تبارك و تعالى نسبت به او گاهى بگويد كه اين‌هايى كه با تو بيعت كردند، با خدا بيعت كردند «٤» ... ما تابع آراء ملت هستيم، ملت ما هر طورى رأى داد ما هم از آن‌ها تبعيت مى‌كنيم. ما حق نداريم، خداى تبارك و تعالى به ما حق نداده است، پيغمبر اسلام به ما حق نداده است كه ما به ملتمان يك چيزى را تحميل بكنيم «٥» ... ماهيت حكومت جمهورى اسلامى اين است كه با شرايطى كه اسلام براى حكومت قرار داده است، با اتكا به آراء عمومى ملت، حكومت تشكيل شده و مجرى احكام اسلام باشد.» «٦»