اصل عدل‌ «عدل» نيز يكى از اصولى است كه شيعيان به آن ايمان دارند و از اصول پنج‌گانه اعتقادى آنان به شمار مى‌رود. براساس اين اصل، خداوند، عادل و از هرگونه ظلم و ستمگرى مبرّا است. به معناى دقيق‌تر، نه تنها خداوند هرگز بر بندگان خود ستم نمى‌كند «١»، بلكه بر آنان اراده ظلم هم نمى‌كند. از اين رو، شيعيان عقيده دارند حكومت، به عنوان بخشى از حاكميت خداوند بر انسان، بايد عادلانه باشد و به گسترش عدالت اجتماعى بپردازد و از ستمگرى بپرهيزد و حتى از پذيرش سلطه و ظلم خارجى نيز اجتناب ورزد. به بيان ديگر، خداوند خود به بندگان ظلم نمى‌كند و ظلم هيچ‌كس را نيز بر آنان نمى‌پذيرد. «٢» ضرورت وجود صفت عدالت در حكومت و حاكم به آن دليل است كه زمامدار و دولت اسير وسوسه شيطانى قدرت نشوند، به حقوق بندگان تعدّى نكنند، راه سلطه كفار بر مسلمانان را نگشايند» ، امنيت چترش را در جامعه بگستراند و رفاه مادى و سعادت اخروى مردم تأمين گردد. بنابراين، شيعيان امر به معروف و نهى از منكر و جهاد عليه منافقان، مفسدان، ناكثان، مارقان، قاسطان، مستكبران، مستبدان و همه كسانى را كه به ظلم و ستم رفتار مى‌كنند، واجب و لازم مى‌دانند. شيعه بر پايه اصل عدل، در پى دست‌يابى به حكومتى است كه ستم را در روابط انسان‌ها ريشه‌كن كند و طالب روزى است كه هيچ ستم و سلطه‌اى نباشد. «٤» به عقيده شيعيان، تأسيس حكومت عادلانه‌تر، فقط به زعامت و رهبرى امام زمان (عج) و معصومان (ع) محقق مى‌شود. از اين رو، در سراسر تاريخِ پس از غيبت، شيعيان در تلاش براى فراهم آوردن زمينه لازم ظهور و استقرار حكومت عدالت‌گستر امام زمان (عج) بوده‌اند.