كامل كه هر فرد براى هر كارى آزاد باشد ... در اسلام نيست.» اندكى پس از مراجعت از هجرت كبرا، برخى از روزنامه‌هاى مشروطه‌طلب به استهزاى آرمان‌هاى مذهبى مردم ايران پرداختند و شيخ براى جلوگيرى از تكرار و يا تشديد اين اقدامات، پيشنهاد گنجانيدن اصل «نظارت علماى دين بر اصل آزادى مطبوعات» را مطرح كرد كه هيچ‌گاه مورد توجه مشروطه‌خواهان قرار نگرفت، در حالى كه شيخ با آن آزادى كه منجر به توهين به مقدسات دينى، انبيا (ع)، ائمّه معصوم (ع)، اوليا و اشاعه عقايد كفرآميز، ترويج منكرات و افكار غربى شود، مخالف و با آزادى مشروع موافق بود.
برخى ديگر از آراء مشروعه‌طلب عصر مشروطيت عبارتند از:
١- بين حقوق مسلمانان و غيرمسلمانان، بنده و آزاد، زن و مرد و ... تفاوت وجود دارد. «١» ٢- بسط عدالت واقعى در گرو توسعه ايمان مذهبى و دينى است. «٢» ٣- ولايت در عصر غيبت، با فقها و مجتهدان خواهد بود. «٣» ٤- مشروطه بايد در امور حكومت و نه در امور شريعت باشد. «٤» ٥- محدود شدن سلطنت لازم است. «٥»