تأسيس حزب «جماعت اسلامى» كه با الهام از انديشه‌هاى حسن البنا و جنبش اخوان المسلمين صورت گرفت، پا به عرصه فعاليت‌هاى سياسى گذاشت. مودودى هدف از تأسيس اين حزب را تلاش براى تشكيل دولت اسلامى اعلام كرد. وى براى تبيين و تشريح اين هدف، قريب يك صد كتاب و مقاله به رشته تحرير درآورد و در تلاش براى تحقق آن، بارها از سوى مقامات دولتى، كه مخالف انديشه و عمل سياسى او بودند، بازداشت شد. ولى پس از استقلال يافتن پاكستان، پشتيبان رژيم سياسى اين كشور باقى ماند. با اين وصف، او به عنوان يك مُصلح، متفكر و مبارز سياسى شناخته شده است. «١» نظريه سياسى مودودى بر سه اصل استوار است:
١- حاكميت تنها از آنِ خداست. بر اين اساس، هيچ‌كس حقِ اعمال قدرت بر ديگران ندارد.
٢- فقط خداوند حق دارد قانون وضع كند از اين رو، هيچ‌كس- حتى پيامبران (ع)- حق وضع خودسرانه قانون را ندارند.
٣- دولت اسلامى صرفاً براى اجراى قوانينى كه خداوند وضع كرده است، برپا مى‌شود و تا زمانى كه به اجراى قوانين الهى مى‌پردازد، مطاع است. «٢» مودودى برپايه اصول مذكور، چنين نتيجه مى‌گيرد كه نظام سياسى اسلام يك نظام كاملًا مردم‌سالار نيست؛ زيرا در «دموكراسى»، حاكميت از آنِ مردم است و مردم حق وضع قانون را دارند، در حالى كه دولت اسلامى تا زمانى كه مجرى قوانين شرعى است، مشروع مى‌باشد. «٣» از نقطه نظر مودودى، دولت اسلامى مأمور تحقق و اجراى وظايف ذيل است:
- جلوگيرى از استثمار افراد؛ - پاسدارى از آزادى انسان‌ها؛ - حمايت از مردم در مقابل بيگانگان؛ - تكامل و توسعه عدالت اجتماعى؛