توسط عباس عموى پيامبر (ص) شناسايى و خدمت آن حضرت آورده شد، پيامبر (ص) دستور داد كه صبحگاهان او را بر فراز تپه‌اى بَرَند تا فزونى لشكر اسلام را باز ببيند ابوسفيان، كه از نزديك نظاره‌گر شكوه و عظمت سپاه اسلام بود، سخت وحشت‌زده شد و انديشه مقابله و دفاع را به كنار نهاد.
٣- رسول گرامى اسلام (ص)، پس از مانور نظامى، به ابوسفيان فرمود: «به مكّه برو ميان قريش اعلان كن: هر كس اسلحه‌اش را بر زمين بگذارد و در خانه‌اش بنشيند، يا به مسجد الحرام پناهنده شود و يا به خانه «ابوسفيان» درآيد، در امان است.» «١» ٤- پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى ورود به مكّه، سپاه اسلام را به چهار گروه تقسيم كرد و از چهار سوى مكّه، راه‌هاى ورود را بدانان نشان داد و تأكيد فرمود: «جز با كسى كه با شما بجنگد، نجنگيد.» لشكريان از مسيرهاى تعيين شده وارد مكّه شدند و جز يك درگيرى مختصر در يكى از مسيرها، بى‌جنگ و درگيرى، مكّه را فتح كردند. «٢» مكّيان و به ويژه سران قريش، وحشت‌زده در انتظار پايان كار بودند و با توجّه به پرونده سياه خود و جناياتى كه در مدت بيست سال مرتكب شده بودند، مرگ را در پيش چشم خود مى‌ديدند. پيامبر صلى الله عليه و آله با كمك على عليه السلام مشغول پاكسازى كعبه و مسجد الحرام از وجود بتان شد. آن گاه كنار كعبه ايستاد و خطاب به مردم مكه فرمود: «چه مى‌گوييد و چه گمان داريد؟» همه فرياد زدند: خير و نيكى! و گمانى جز نيكى نداريم ...» پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «... اذْهَبُوا وَ انْتُمُ الطُّلَقاءُ» برويد كه همه آزاديد. «٣» عفو عمومى و گذشت بزرگ رسول خدا صلى الله عليه و آله باعث شد مردم مكه گروه گروه نزد آن حضرت آيند و مسلمان شوند. «٤» اين بخشش بزرگوارانه، به ويژه براى سران قريش غير منتظره بود.