«وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ اذْ تَحُسُّونَهُمْ بِاذْنِهِ، حَتَّى اذا فَشِلْتُمْ وَ تَنازَعْتُمْ فِى الْامْرِ وَ عَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما اراكُم ما تُحِبُّونَ مِنْكُمْ مَنْ يُريدُ الدُّنْيا وَ مِنْكُمْ مَنْ يُريدُ الْآخِرَةَ» «١» خداوند وعده خود را به شما، [درباره پيروزى بر دشمن در احد] تحقّق بخشيد؛ در آن هنگام [كه در آغاز جنگ‌] دشمنان را به فرمان او، به قتل مى‌رسانيديد [و اين پيروزى ادامه داشت‌] تا اين‌كه سست شديد و [بر سر رها كردن سنگرها] در كار خود به نزاع پرداختيد و بعد از آن كه آنچه را دوست مى‌داشتيد [از غلبه بر دشمن‌] به شما نشان داد، نافرمانى كرديد و برخى از شما، خواهان دنيا بودند و برخى خواهان آخرت.