حق دارند اسلام را بر ديگران عرضه بدارند و آنان را به يكتاپرستى فراخوانند. اگر اهريمنان و پيشوايان كفر و دنياپرستان، مانع رسيدن پيام الهى به گوش مردم شوند و با شيوه‌هاى گوناگون نگذارند پيام اسلام به‌گوش مردم برسد، به‌عنوان موانع دعوت بايد از ميان روند.
وانگهى، انسان‌ها در جامعه، از حقوقى برخوردارند؛ مانند حق حيات، حق كرامت انسانى، حق آزادى و حق شنيدن نداى حق و پيك آسمانى. و «توحيد، از مهمترين حقوق انسانى است.» «١» مردم اين حق را دارند كه با كمال آزادى نداى توحيد را بشنوند و با آيين روح بخش و فطرت‌پسند اسلام آشنا شوند و با تعقّل و سنجش آن را برگزينند؛ چرا كه سعادت دنيا و آخرتشان در گرو برخوردارى از آيين خداپرستى و الهى است و كسى حق ندارد اين حقّ طبيعى و انسانى را از آنان بازگيرد. پايمال ساختن اين حق، در حقيقت نوعى تجاوز و ظلم و ستم به حقوق انسان‌ها و سلب آزادى در انتخاب دين است.
بنابراين، به حكم عقل و نقل، دفع تجاوز و رفع ستم، امرى است مشروع. «٢» در حقيقت، آن سوى جنگ، دولت‌ها و حاكمان ستمگرند كه نمى‌گذارند مردم از برنامه اسلام آگاه شوند و راه سعادت را برگزينند.
امام خمينى قدس سره در اين باره مى‌فرمايد:
انبيا، كه جنگ مى‌كردند با مخالفين توحيد، مقصدشان اين نبود كه جنگ بكنند و طرف را از بين ببرند. مقصد اصلى اين بود كه توحيد را در عالم منتشر كنند، دين حق را در عالم منتشر كنند، آنها مانع بودند. اينها مى‌ديدند كه اين مانع را بايد برداشت و به مقصد رسيد. رسول اكرم صلى الله عليه و آله مقصدشان اين نبوده كه مشركين مكّه را از بين ببرند و يا مشركين جزيرة العرب را از بين ببرند. مقصد اين بود كه دين اسلام را منتشر كنند و حكومت، حكومت قرآن باشد، حكومت اسلام باشد آنها چون مانع بودند از اين (كه) حكومت اسلامى، تحقق پيدا كند، منتهى به جنگ مى‌شد و معارضه، آنها معارضه مى‌كردند با حكومت اسلامى، اينها مقابله مى‌كردند. «٣»