نظام دفاعى اسلام
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

نظام دفاعى اسلام - آخوندی، مصطفی - الصفحة ١٥٢

٣- به ظاهر و آشكارا مرتكب كارى نشوند كه در اسلام حرام شمرده شده است؛ مانند شرابخوارى، خوردن گوشت خوك، رباخوارى، تظاهر به فسق و گناه و ازدواج با محارم.
٤- پرداخت جزيه و ماليات از روى خضوع و تسليم.
٥- نساختن معابد و كليسا و ننواختن ناقوس و نيز بالاتر نبودن بناهايشان از خانه مسلمانان. «١» مصونيّت‌ها و برخوردارى‌ها اهل كتاب، با بستن قرارداد ذمّه و پرداخت ماليات سرانه، زندگى مسالمت‌آميزى را در كنار مسلمانان خواهند داشت و از نعمت‌هايى بهره‌مند خواهند شد. مهمترين آن‌ها عبارتند از:
١- مصونيت مالى، جانى و ناموسى؛ ٢- برخوردارى از امنيّت اجتماعى و سياسى؛ ٣- برخوردارى از آزادى‌هاى مشروعى كه به مقتضاى قرارداد ذمّه و طبق نظر امام عليه السلام و پيشواى مسلمانان، نصيب آنان مى‌شود.
جزيه‌ كلمه «جزيه» از مادّه «جزاء» به معناى مالى است كه از غير مسلمانان مى‌ستانند؛ غير مسلمانانى كه در پناه حكومت اسلامى‌اند. اين نامگذارى، به دليل آن است كه مال مورد نظر را به‌عنوان «جزاء» در برابر حفظ مال و جانشان به حكومت اسلامى مى‌پردازند. «٢» و در اصطلاح علم فقه، جزيه نوعى ماليات سرانه اسلامى است و به اهل كتاب تعلّق مى‌گيرد «٣» كه طبق قراردادى بايد به حكومت اسلامى بپردازند و اين ماليات، از سوى حكومت، صرف مصالح حكومت اسلامى و امنيّت عمومى مى‌شود.
جزيه، در حقيقت جزاى امنيّتى است كه حكومت اسلامى براى اقليّت‌هاى مذهبى فراهم مى‌سازد؛ زيرا اقليّت‌هاى مذهبى، از شركت در جهاد معافند و در عوض، بايد